الله الرحمن الرحيم الملك القدوس السلام المؤمن المهيمن العزيز الجبار المتكبر الخالق البارئ المصور الغفار القهار الوهاب الرزاق الفتاح العليم القابض الباسط الخافض الرافع المعز المذل السميع البصير الحكم العدل اللطيف الخبير الحليم العظيم الغفور الشكور العلي الكبير الحفيظ المقيت الحسيب الجليل الكريم الرقيب المجيب الواسع الحكيم الودود المجيد الباعث الشهيد الحق الوكيل القوى المتين الولى الحميد المحصى المبدئ المعيد المحيى المميت الحي القيوم الواجد الماجد الواحد الصمد القادر المقتدر المقدم المؤخر الأول الأخر الظاهر الباطن الوالي المتعالي البر التواب المنتقم العفو الرؤوف مالك الملك ذو الجلال والإكرام المقسط الجامع الغني المغني المانع الضار النافع النور الهادي البديع الباقي الوارث الرشيد الصبور
+7 (7222) 52-19-11

40 Құдыси хадис

40 Құдыси хадис

 

أَرْبَعُونَ حَدِيثاً قُدْسِيّاً

تَأْلِيف: الدُّكْتُورُ عَائِض بْنُ عَبْدِاللهِ الْقَرَنِيّ

 

40 ҚҰДЫСИ ХАДИС

 

Авторы: Аид әл- Қарани 

Аударған: Сәбит Ибадуллаев

 

Аннотация

Хадистер ғылым мен діннің Құраннан кейінгі қайнар көзі. Сонымен бірге, хадис пен аяттың арасында құдыси хадис деген де хадистің түрі бар. Осынау еңбекте зікір, дұға етудің пайдалары туралы қырық хадис пен тағы да қырық құдыси хадис топтастырылған. Кітап игі ниетті оқырманға арналады.

 

Кіріспе

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ، وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَهْدِيهِ، وَنَعُوذُ بِهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا، وَسَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَن يَهْدِهِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَه، وَمَن يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَه، وَالصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ عَلَى رَسُولِ اللهِ، وَآلِهِ وَصَحْبِه.

Барлық мадақ Аллаға тән, біз Оны мадақтаймыз, Одан жәрдем, жарылқау һәм һидаят сұраймыз. Оның атымен нәпсілеріміздің кесапаттарынан, істеріміздің кесірлерінен сақтанамыз. Алла кімді тура жолға бастаса, оны ешкім адастыра алмайды, ал кімді адастырса, оны тура жолға салушы жоқ. Салауат пен сәлем Алланың елшісіне, оның әулеті мен сахабаларына болсын!

Бүгін біз һижрамен 1419 жыл зул-хиджа айының тоғызы, яғни Арафа күніндеміз. Сағат кешкі алты, жұма күні. Бәлкім дұғаның қабыл уақыты болар. Бұл осы кітапты дайындауды бастаған шағым. Мұнда бәрін қамтушы, шешен сөз, әрнәрсеге жеткілікті және шипалы, мүміндердің ауыздарында жүрген, бір-біріне риуаят етіп, іс жүзіне асыратын һәм күллі қайырлығынан, сауабынан құр қалмайтын сахих хадистерді сұрыптап алдым.

Содан кейін ардақты сахаба, әділ риуаятшы Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен қырық құдыси хадисті жинақтадым. Алла оларды жинаған мен оқығанға пайда-сауабын, берекесін берер деп үміттенемін. Расында Ол бәрін Естуші һәм Жауап қатушы.

Ұлы Алладан осынау қасиетті жерде, осынау қасиетті сағатта Оның егер сұраса беретін, дұға қылса жауап қататын Ұлы Есімімен осы кітапты авторына, оқырманы мен естушісіне пайдалы етіп, сауапты һәм Алла жолында жасалған ықыласты, разылығына жетелейтін, жарылқауы мен есіркеуіне лайықты ететін жұмысқа айналдырғай, рахымы мен игілігінің себебі қылғай, жомарттығы мен мол сыйының ордасы – жәннатқа жеткізетін жақсылық қылғай деп дұға қыламын.

Алла Тағала жаратылысының жауһары, уахиының жауапкері, пенделеріне жіберген пайғамбары – пайғамбарымыз Мұхаммедке, оның әулеті менсахабаларына салауаты мен сәлемін жолдағай.

 

Аид ибн Абдулла әл- Қарани

 

40 құдыси хадис

 

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

Құдыси хадис туралы түсінік

 Құдыси хадис дегеніміз Пайғамбардың (с.а.с.) Алла Тағаладан жеткізген сөздері. Бұл хадистердің «құдыси» деп сипатталуының сыры Алла Тағаланың «әл-Қуддус», яғни, «Ерекше Қасиетті, Киелі, Саф Таза» деген мағынадағы көркем есімімен қатысты айтылуында. Құдыси хадис Құран аяттары мен кәдімгі хадистердің арасындағы дәрежеде. Құдыси хадистің дәрежесі Құран Кәрімнің дәрежесіне жетпейді. Олардың арасында мынадай айырмашылықтар бар:

1. Құран Кәрім Пайғамбарымызға (с.а.с.) Жебірейіл періште арқылы түсірілген. Ал құдыси хадис Пайғамбарымызға (с.а.с.) Жебірейіл періште арқылы емес, аянмен берілген.

2. Құран Кәрім мутауатир жолымен, яғни, мүлтіксіз жеткізу жолымен жеткен. Ал құдыси хадис олай емес.

3. Құран Кәрімде ешқандай қателік жоқ. Ал құдыси хадистерде ішінара қателіктер болуы мүмкін. Олардың сахихтарымен бірге әлсіздері де бар.

4. Құран аяттары намазда оқылады, ал құдыси хадистер оқылмайды.

5. Құран Кәрім сүрелерге, аяттарға бөлінген, ал құдыси хадистер олай емес.

6. Құран Кәрімді тиләуетпен оқудың сауабы көп, құдыси хадистер дәл ондай емес.

7. Құран Кәрім қанша заман өтсе де кереметтері еш таусылмайтын теңдессіз мұғжиза. Ал құдыси хадис мұғжиза емес.

8. Құран кітабын жүніп жағдайындағы кісіге ұстауға болмайды. Ал құдыси хадисті ұстауына болады.

9. Құранды теріске шығарған адам кәпір болып саналады, ал құдыси хадистің кейбір сөздерін, риуаяттарын теріске шығарған адам кәпір болмайды.

10. Құдыси хадисті мағыналық жағынан риуаят етуге болады, ал Құран Кәрімді тек сөзбе-сөз жеткізу шарт.

Құдыси хадистер мен Пайғамбардың (с.а.с.) әдеттегі хадистерінің арасында мынадай айырмашылықтар бар:

1. Құдыси хадис Пайғамбардың (с.а.с.) Алла Тағаладан жеткізген сөздері. Ал кәдімгі хадистер Пайғамбардың (с.а.с.) өзі айтқан сөздер.

2. Құдыси хадистерде көбіне-көп Раббы Тағаланың жаратылысына айтқан сөздері, үрей мен үміт жайлы әңгіме болады да, нақтылы үкімдер туралы айтылмайды. Ал хадис шәрифтерде ғибадат үкімдері айтылады.

Негізінде құдыси хадистер Пайғамбардың (с.а.с.) өз аузымен айтылған әңгіме болғандықтан көбіне жалпы хадистердің қатарында қарастырылып, зерттеледі.

Осы бөлімде Алланың елшісінен (с.а.с.) ардақты сахаба Әбу Һурайра (р.а.) жеткізген қырық құдыси хадис берілді.

 

Бірінші хадис

الْحَدِيثُ الأَوَّلُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : «قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: يُؤْذِينِي ابْنُ آدَمَ: يَسُبُّ الدَّهْرَ، وَأَنَا الدَّهْرُ، بِيَدَيَّ الأَمْرُ، أُقَلِّبُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Даңқты һәм Ұлық Алла былай дейді: «Адам баласы Мені жәбірлейді: тағдырды сөгеді. Ал тағдыр деген Мен. Түгел іс Менің қолымда, түн мен күнді де ауыстырамын». Бұхари риуаят еткен.

Екінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّانِي

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَمْ تَرَوْا إِلَى مَا قَالَ رَبُّكُمْ؟ قَالَ: مَا أَنْعَمْتُ عَلَى عِبَادِي مِنْ نِعْمَةٍ إِلاَّ أَصْبَحَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ كَافِرِينَ، يَقُولُونَ: اَلْكَوَاكِبُ، وَبِالْكَوَاكِبِ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайраның (р.а.) айтуынша Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Сендер Раббыларыңның не дегенін естідіңдер ме? Ол былай дейді: «Мен құлдарыма қандай да бір нығмет сыйламайын, олардың бір бөлігі оны теріске шығарады. Олар: «Жұлдыздар, жұлдыздар арқылы болды», – деседі». Мүслім риуаят еткен.

 

Үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّالِثُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذَهَبَ يَخْلُقُ كَخَلْقِي؟ فَلْيَخْلُقُواْ ذُرَّةً، أَوْ لِيَخْلُقُواْ حَبَّةً، أَوْ شَعِيرَةً». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайра (р.а.) Алланың елшісінің (с.а.с.) былай дегенін естігендігін айтады:«Даңқты һәм Ұлық Алла былай дейді: «Менің жаратылысым сияқты жаратуғатырысқан біреуден артық қандай залым бар? Қане, олар жоқтан бір түйір жаратып көрсін, не бір дәнекті, не бір арпаның дәнін жаратсын!». Бұхари риуаят еткен.

 Төртінші хадис

الْحَدِيثُ الرَّابِعُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ اللهَ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ فِي جَلاَلِي؟ اَلْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلِّي». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген:«Шындығында Алла Қиямет күні былай дейді: «Менің ұлылығым үшін бір-бірін жақсы көргендер қайда? Бүгін, Өзімнің көлеңкемнен басқа көлеңке жоқ күні Мен оларды көлеңкелетемін!». Мүслім риуаят еткен.

Бесінші хадис

الْحَدِيثُ الْخَامِسُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَقُولُ اللهُ: إِذَا أَرَادَ عَبْدِي سَيِّئَةً: فَلاَ تَكْتُبُوهَا عَلَيْهِ حَتَّى يَعْمَلَهَا، فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا بِمِثْلِهَا، وَإِنْ تَرَكَهَا مِنْ أَجْلِي فَاكْتُبُوهَا لَهُ حَسَنَةً. وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَعْمَلَ حَسَنَةً فَلَمْ يَعْمَلْهَا، فَاكْتُبُوهَا لَهُ حَسَنَةً، فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا لَهُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا، إِلَى سَبْعِمَائَةِ ضِعْفٍ، إِلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Алла (періштелеріне) былай дейді: «Егер де Менің құлым бір жамандықты қаласа, қашан оны істегенше оны жазбаңдар. Ал егер істесе, оған соның мөлшеріндей ғана жазыңдар. Ал егер де оны Мен үшін тастаса, оған бір жақсылық жазыңдар. Егер де ол бір жақсылықты істеуді қаласа, бірақ істемесе, оған бір жақсылық жазыңдар. Ал егер оны орындаса, оған оның он мысалындай, жеті жүз есеге дейін, одан да көп еселеп жазыңдар». Бұхари риуаят еткен.

Алтыншы хадис

الْحَدِيثُ السَّادِسُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَقُولُ اللهُ تَعَالَى: «أَنَا عِنْدَ حُسْنِ ظَنِّ عَبْدِي بِي، وَأَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي فِي مَلأٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلأٍ خَيْرٌ مِنْهُمْ، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ شِبْراً تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعاً، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ ذِرَاعاً، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعاً، وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Аллаһ тағала былай дейді: «Мен пендемнің Мен туралы ойлаған жақсы ойындамын. Ол Мені жария түрде зікір етсе, Мен де оны одан да жақсы жария түрде есіме түсіремін. Ол Маған бір сүйем жақындаса, Мен оған бір шынтақ жақындаймын. Ол Маған бір шынтақ жақындаса, Мен оған бір құлаш жақындаймын. Ол Маған аяңдап келсе, Мен оған асыға басып жетемін». Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Жетінші хадис

الْحَدِيثُ السَّابِعُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «قَالَ اللهُ: أَعْدَدْتُ لِعِبَادِي الصَّالِحِينَ مَا لاَ عَيْنٌ رَأَتْ، وَلاَ أُذُنٌ سَمِعَتْ، وَلاَ خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ، فَأَقْرَؤُواْ إِنْ شِئْتُمْ: ﴿فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Алла Тағала былай дейді: «Мен ізгі пенделеріме көз көрмеген, құлақ естімеген, ешбір адамзаттың жүрегіне кіріп те шықпаған нәрселерді (жұмақ рахаттарын) әзірледім». Қаласаңдар, мына аятты оқыңдар: «Ешбір жан өзіне қандай көзайымдар жасырылғандығын бімейді» (Сәжде, 17)». Бұхари риуаят еткен.

Сегізінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّامِنُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَتَنَزَّلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا، حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الآخِرِ، فَيَقُولُ: مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ؟ مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيهِ؟ مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ؟». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайра (р.а.) жеткізген риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген:«Раббымыз Тәбәрака уа Тағала әрбір түні түннің соңғы үштен бір бөлігі қалғанда аспан дүниесіне түседі де былай дейді: «Кім Маған дұға қылып жатыр, дұғасын қабыл алайын? Кім Менен сұрап жатыр, сұрағанын берейін? Кім Менен жарылқау тілеп жатыр, жарылқайын!». Бұхари риуаят еткен.

Тоғызыншы хадис

الْحَدِيثُ التَّاسِعُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ تَعَالَى الْعَبْدَ، نَادَى جِبْرِيلَ: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُحِبُّ فُلاَناً، فَأَحْبِبْهُ، فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، فَيُنَادِى فِي أَهْلِ السَّمَاءِ: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ فُلاَناً، فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، ثُمَّ يُوْضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الأَرْضِ». مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай деген: «Алла Тағала бір пендені жақсы көрсе, Жебірейіл періштеге: «Алла Тағала пәлен деген пендені жақсы көреді, сен де оны жақсы көр!» – деп бұйырады. Жебірейіл періште оны жақсы көреді де, аспан жұртына: «Алла Тағала пәлен деген пендені жақсы көреді, сендер де оны жақсы көріңдер!» – деп жар салады. Сөйтіп, ол пендені аспан жұрты періштелер жақсы көреді. Сосын ол үшін жер бетінде де сондай келісім қойылады».Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

 

Оныншы хадис

الْحَدِيثُ العَاشِرُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيّاً فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبُّهُ، فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يَبْصُرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطُشُ بِهَا، وَرِجْلُهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنِ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ، وَمَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عَنْ نَفْسِ الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَأَنَا أَكْرَهُ مُسَاءََتَهُ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайра (р.а.) риуаят етуінше Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Алла Тағала былай дейді: «Кім менің сүйікті құлыммен жауласса, Мен оған қарсы соғыс жариялаймын. Пендемді Маған жақындатқан нәрселерінің ішіндегі Мен үшін ең сүйіктісі – оған парыз еткен нәрселерім. Ал пендем Маған қосымша амалдармен жақындаса, Мен оны одан сайын жақсы көре түсемін. Мен оны жақсы көрсем, еститін құлағы, көретін жанары, ұстайтын қолы, жүретін аяғы боламын (яғни, кереметтер беремін). Егер ол менен қажетін сұраса беремін. Мен арқылы сақтанса, сақтаймын. Менің басқа істе дәл мүміннің жанын алар кезде қобалжығанымдай қобалжымадым. Ол өлімді ұнатпайды, ал Мен оның қиналғанын ұнатпаймын».Бұхари риуаят еткен.

Он бірінші хадис

الْحَدِيثُ الحَادِي عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ أَوَّلَ مَا يُسْئَلُ عَنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنَ النَّعِيمِ: أَلَمْ نُصِحِّ لَكَ جِسْمَكَ وَنُرْوِيكَ مِنَ الْمَاءِ الْبَارِدِ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ.

Әбу Һурайра (р.а.) таратқан риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Қиямет күні ең бірінші сұралатын нығметтер туралы: «Біз сенің деніңді сау қылмап па едік? Әрі сені салқын сумен сусындатпап па едік?» – деп сұралады». Термези риуаят еткен.

Он екінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّانِي عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «خَلَقَ اللهُ آدَمَ وَطُولُهُ سِتُّونَ ذِرَاعاً، ثُمَّ قَالَ: إِذْهَبْ، فَسَلِّمْ عَلَى أُولَئِكَ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ، فَاسْتَمِعْ مَا يُحَيُّونَكَ، تَحِيَّتُكَ وَتَحِيَّةُ ذُرِيَّتِكَ، فَقَالَ: السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ، فَقَالُوا: السَّلاَمُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللهِ، فَزَادُوهُ: وَرَحْمَةُ اللهِ، فَكُلُّ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ آدَمَ، فَلَمْ يَزَلِ الْخَلْقُ يُنْقَصُ حَتَّى الآنَ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Алла Адам атаны жаратқанда оның бойы алпыс шынтақ болатын. Сосын оған: «Бар да, ана тұрған періштелерге сәлем бер! Олардың саған қалай сәлем қайтаратындарын тыңда. Ол сенің һәм сенің ұрпақтарыңның сәлемі болады», – дейді. Адам періштелерге барып: «Ассаламу алейкум!» – дейді. Олар болса: «Ассаламу алейка уа рахматуллаһ!» – деп «уа рахматуллаһ» дегенді қосып айтады. Жұмаққа кіретіндердің бәрі де Адам атаның бейнесінде (бойлары сондай) болады. Жаратылыс қазірге дейін кішірейіп барады». Бұхари риуаят еткен.

Он үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّالِثُ عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَمَّا خَلَقَ اللهُ آدَمَ مَسَحَ ظَهْرَهُ، فَسَقَطَ مِنْ ظَهْرِهِ كُلُّ نَسَمَةٍ هُوَ خَالِقُهَا مِنْ ذُرِّيَّتِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَجَعَلَ بَيْنَ عَيْنَيْ كُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ وَبِيصاً مِنْ نُورٍ، ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى آدَمَ، فَقَالَ: أَيْ رَبِّ، مَنْ هَؤُلاَءِ؟ قَالَ: هَؤُلاَءِ ذُرِّيَّتُكَ. فَرَأَىَ رَجُلاً مِنْهُمْ، فَأَعْجَبَهُ وَبِيصُ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ، فَقَالَ: أَيْ رَبِّ، مَنْ هَذَا؟ قَالَ: هَذَا رَجُلٌ مِنْ آخِرِ الأُمَمِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ، يُقَالُ لَهُ دَاوُدُ. قَالَ: رَبِّ، وَكَمْ جَعَلْتَ عُمُرَهُ؟ قَالَ: سِتِّينَ سَنَةً. قَالَ: أَيْ رَبِّ، زِدْهُ مِنْ عُمُرِي أَرْبَعِينَ سَنَةً. فَلَمَّا انْقَضَى عُمُرُ آدَمَ جَاءَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ، فَقَالَ: أَوَ لَمْ يَبْقَ مِنْ عُمُرِي أَرْبَعُونَ سَنَةً؟ قَالَ: أَوَ لَمْ تُعْطِهَا ابْنَكَ دَاوُدَ؟ قَالَ: فَجَحَدَ آدَمُ، فَجَحَدتْ ذُرِّيَّتُهُ، وَنَسِيَ آدَمُ، فَنَسِيَتْ ذُرِّيَّتُهُ، وَخَطِئَ آدَمُ، فَخَطِئَتْ ذُرِّيَّتُهُ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Алла Адам атаны жаратқанда арқасынан сипайды да, сонда арқасынан Алланың Қиямет күніне дейінгі жаратқан оның ұрпақтарының бәрі түседі. Ол Алла әрбір адамның екі көзінің алдына нұрдан жарқыл жасаған екен. Сосын оларды Адам атаға көрсетеді. Ол: «Уа, Раббым, Бұлар кімдер?» – деп сұрайды. Ол Алла: «Бұлар – сенің ұрпақтарың», – деп жауап береді. Сонда Адам ата олардың арасынан бір кісіні көреді де, оның екі көзінің алдындағы нұр жарығына таңданады. «Уа, Раббым! Бұл кім?» – деп сұрайды. Алла: «Бұл – сенің ұрпақтарыңның соңғыларынан болатын Дәуіт деген ер», – дейді. Адам ата: «Уа, Раббым! Оның ғұмырын қанша қылдың?» – деп сұрайды. Алла: «Алпыс жыл», – дейді. Сонда Адам ата: «Уа, Раббым! Менің ғұмырымнан алып, оның өміріне қырық жыл қоса гөр!» – дейді.

Адам атаның ғұмыры таусылған кезде оған өлім періштесі келеді. Сонда Адам ата: «Менің өмірімнің әлі қырық жылы бар емес пе еді?» – дейді. Періште: «Сен ол қырық жылды ұрпағың Дәуітке сыйламап па едің?» – дейді. Сөйтіп, Адам ата оны теріске шығарады. Ұрпағы да теріске шығаратын болдаы. Адам ата ұмытады да, ұрпағы да ұмытатын болады. Адам ата қателеседі де, ұрпағы да қателесетін болады». Термези риуаят еткен.

Он төртінші хадис

الْحَدِيثُ الرَّابِعُ عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «خَلَقَ اللهُ الْخَلْقَ، فَلَمَّا فَرَغَ مِنْهُ قَامَتِ الرَّحِمُ، فَأَخَذَتْ بِحَقْوِ الرَّحْمَنِ، فَقَالَ لَهَا: مَهْ، قَالَتْ: هَذَا مَقَامُ الْعَائِذُ بِكَ مِنَ الْقَطِيعَةِ، قَالَ: أَلاَ تَرْضَيْنَ أَنْ أَصِلَ مَنْ وَصَلَكَ، وَأَقْطَعُ مَنْ قَطَعَكَ؟ قَالَتْ: بَلَى، يَا رَبِّ، قَالَ: فَذَاكَ». قَالَ أَبُو هُرَيْرَةِ: اِقْرَؤُواْ إِنْ شِئْتُمْ: ﴿فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ﴾». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайра (р.а.) жеткізген риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Алла жаратылысты жаратты. Жаратылысты жаратып болған соң ана жатыры орнынан тұрды да, Аса Мейірімдіге жармасты. Алла Тағала оған: «Қой!» – деді. Жатыр болса: «Бұл – туыстық қатынасты үзуден сақтанушының халі», – деді. Сонда Алла Тағала оған: «Менің сені (яғни, жатырлық, туыстық қатынасты) жалғағанмен қатынасып, сені үзгенмен үзісетініме разы боласың ба?» – деді. Жатыр: «Әлбетте!» – деп жауап берді. Раббы Тағала: «Ендеше сенің хағың сол болсын!» – деді». Әбу Һурайра (р.а.) айтады: «Қаласаңдар, мына аятты оқыңдар:«Бәлкім, сендер егер (иманнан, жиһадтан) теріс айналсаңдар, жер бетінде бұзақылық қылып, туыстық байланысты үзетін боларсыңдар?» (Мұхаммед, 22). Бұхари риуаят еткен.

Он бесінші хадис

الْحَدِيثُ الْخَامِسُ عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «قَالَ اللهُ تَعَالَى: قَسَّمْتُ الصَّلاَةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ، وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ. فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، قَالَ اللهُ تَعَالَى: حَمِدَنِي عَبْدِي، وَإِذَا قَالَ: الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، قَالَ اللهُ تَعَالَى: أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي، وَإِذَا قَالَ: مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ، قَالَ: مَجَدَنِي عَبْدِي، (وَقَالَ مَرَّةً: فَوَّضَ إِلَيَّ عَبْدِي)، فَإِذَا قَالَ: إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ، قَالَ: هَذَا بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي، وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ، فَإِذَا قَالَ: اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ، قَالَ: هَذَا لِعَبْدِي، وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Бұл жайында Алланың Елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Алла Тағала: «Намазды Өзім мен пендемнің арамызда екіге бөліп қойдым. Пендеме сұраған нәрсесін беремін», – дейді. Пенде: «Әлхамдулилләһи раббил-ъаләмин», – дегенде, Алла: «Пендем Мені мадақтады», – дейді. «Ар-рахманир-рахим», – дегенде, Алла: «Пендем Маған мақтау айтып, дәріптеді», – дейді. (Пенде: «Мәлики йәумид-дин», – дегенде, Алла: «Пендем Мені даңқымды айтты», – дейді. Не «пендем ісін маған тапсырды», – дейді). «Ийәкә нәъбуду уа ийәкә нәстәъин», – дегенде, Алла: «Бұл – Мені мен пендемнің арамыздағы нәрсе, пендеме сұрағанын беремін», – дейді. Пенде: «Иһдинәс-сираталь-мустәқим сираталь-ләзинә әнъәмтә әләйһим,  ғайрил-мағдуби әләйһим уә ләд-даллин», – дегенде, Алла: «Бұл (тура жол) – пендеме, пендеме сұрағанын беремін», – дейді». Мүслім риуаят еткен.

 Он алтыншы хадис

الْحَدِيثُ السَّادِسُ عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قال: «اَلْمَلاَئِكَةُ يَتَعَاقَبُونَ: مَلاَئِكَةٌ بِاللَّيْلِ، وَمَلاَئِكَةٌ بِالنَّهَارِ، وَيَجْتَمِعُونَ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ، وَفِي صَلاَةِ الْعَصْرِ، ثُمَّ يَعْرِجُ إِلَيْهِ الَّذِينَ كَانُواْ فِيكُمْ، فَيَسْأَلُهُمْ، وَهُوَ أَعْلَمُ، فَيَقُولُ: كَيْفَ تَرَكْتُمْ عِبَادِي؟ فَقَالُواْ: تَرَكْنَاهُمْ يُصَلُّونَ، وَأَتَيْنَاهُمْ يُصَلُّونَ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай дейді: «Періштелер кезектесіп айналып жүреді: түнгі періштелер және күндізгі періштелер. Олар таң намазы мен екінті намазында жиналады. Сосын сендердің араларыңда болғандары Алла Тағалаға көтеріледі. Ол – Алла олардан, Өзі біле тұра, былай деп сұрайды: «Менің құлдарымды қандай күйде тастадыңдар?». Сонда періштелер: «Олар біз кетіп бара жатқанда да намаз оқып жатты, барған кезімізде де намаз оқып жатты», – дейді». Бұхари риуаят еткен.

Он жетінші хадис

الْحَدِيثُ السَّابِعُ عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صلاته، فَإِنْ وُجِدَتْ تَامَّةً، كُتِبَتْ تَامَّةً، وَإِنْ كَانَ انْتَقَصَ مِنْهَا شَيْءٌ قَالَ: اُنْظُرُواْ هَلْ تَجِدُونَ لَهُ مِنْ تَطَوُّعٍ يُكْمِلُ لَهُ مَا ضِيعَ مِنْ فَرِيضَةٍ مِنْ تَطَوُّعِهِ، ثُمَّ سَائِرُ الأَعْمَالِ تَجْرِي عَلىَ حَسَبِ ذَلِكَ». رَوَاهُ النَّسَائِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай дейді: «Қиямет күні пенденің ең бірінші есеп алынатын амалы, ол – оның намазы. Егер онысы толық болса, толық болып жазылады. Ал егер одан бір нәрсені кеміткен болса, Ол (Алла Тағала періштелеріне): «Қараңдар! Оның қосымша амалдары бар ма екен, жоғалған парыздарының орнын толықтыратын?» – дейді. Сосын бүкіл іс-амалдар сол тәртіппен есептеледі». Нәсәи риуаят еткен.

Он сегізінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّامِنُ عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَنْفِقْ عَلَيْكَ. وَقَالَ: يَدُ اللهِ مَلْأى، لاَ تُغِيضُهَا نَفَقَةٌ، سَحَّاءُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَقَالَ: أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْفَقَ مُنْذُ خَلْقِ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ؟ فَإِنَّهُ لَمْ يَغِضْ مَا فِي يَدِهِ، وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ، وَبِيَدِهِ الْمِيزَانُ يَخْفِضُ وَيَرْفَعُ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Даңқты һәм Ұлық Алла былай дейді: «Өзің үшін қайыр жұмса!» («Садақа бер»). Алланың қолы толы, ол жұмсағаннан азаймайды. Күні-түні (ырзық-несібені) төгіп тұрады. Сендер Оның көк пен жерді жаратқанынан бері қанша жұмсағанына қарамайсыңдар ма? Солай бола тұра, Оның қолындағы еш азаймайды. Оның Аршысы судың үстінде болатын. Оның қолында түсіріп-көтеріп тұрған таразысы бар». Бұхари риуаят еткен.

Он тоғызыншы хадис

الْحَدِيثُ التَّاسِعُ عَشَرَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قال: «اَلصِّيَامُ جُنَّةٌ، فَلاَ يَرْفُثْ، وَلاَ يَجْهَلْ، وَإِنِ امْرُؤٌ قَاتَلَهُ، أَوْ شَاتَمَهُ، فَلْيَقُلْ: «إِنِّي صَائِمٌ»، مَرَّتَيْنِ. وَالَّذِي نَفْسٍي بِيَدِهِ لَخَلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ، يَتْرُكُ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ وَشَهْوَتَهُ مِنْ أَجْلِي، اَلصِّيَامُ لِي، وَأَنَا أُجْزِي بِهِ، وَالْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайра (р.а.) таратқан риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Ораза – қалқан. Ораза тұтушы жаман сөз айтпасын, надандық қылмасын. Тіпті, егер бір адам онымен төбелессе, не сөксе де, «Мен – оразамын!» деп екі мәрте айтсын. Жаным қолында болған Алланың атымен ант етейін, сөзсіз, ораза тұтушының аузының исі Алланың дәргейінде мисктің жұпар исінен артық. Алла Тағала айтады: «Ол Мен үшін тағамын, сусынын, қызықтауын тастады. Ораза тек Мен үшін, сондықтан да оның Өзім сауабын беремін. Әрбір жақсылық он еселенеді». Бұхари риуаят еткен.

Жиырмасыншы хадис

الْحَدِيثُ الْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَحَبُّ عِبَادِي إِلَيَّ أَعْجَلُهُمْ فِطْراً». رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Даңқты һәм Ұлық Алла былай дейді: «Құлдарымның ішіндегі Маған ең сүйкімділері оразасын ашуға асыққандары (яғни, дер кезінде ашқандар)». Ахмет, Термези риуаят еткен.

Жиырма бірінші хадис

الْحَدِيثُ الحَادِي وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «اِنْتَدَبَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لاَ يُخْرِجُهُ إِلاَّ إِيْمَانٌ بِي وَتَصْدِيقٌ بِرُسُلِي، أَنْ أُرْجِعَهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ، أَوْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ. وَلَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي مَا قَعَدْتُ خَلْفَ سَرِيَّةٍ، وَلَوَدَدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللهِ، ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ، ثُمَّ أُحْيَا، ثُمَّ أُقْتَلُ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайра (р.а.) жеткізген риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Даңқты һәм Ұлық Алла Өзінің жолында шыққандарға мынадай кепілдік берді: «Оларды осы жолға Маған деген иман-сенімдері мен Менің елшілерімді растаулары ғана шығарса, Мен оларды не өздері қол жеткізген сый-сияпат пен олжалармен қайтарамын, не оларды жұмаққа кіргіземін». Егер де үмбетіме қиындық келмесе, мен (Алланың елшісі) бірде-бір жасақтың артында қалмас едім. Алланың жолында бір өліп, сосын қайта тіріліп, сосын тағы өліп, сосын қайта тіріліп, сосын тағы да өлгенімді қатты қалаймын». Бұхари риуаят еткен.

 Жиырма екінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّانِي وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ يَقُولُ: سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «عَجِبَ رَبُّنَا عَزَّ وَجَلَّ مِنْ قَوْمٍ يُقَادُونَ إِلَى الْجَنَّةِ فِي السَّلاَسِلِ». رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ.

Әбу Һурайра (р.а.) Алланың елшісінің (с.а.с.) былай дегенін естігендігін айтады:«Даңқты һәм Ұлық Раббымыз жұмаққа шынжырлармен айдалған қауымды көріп таңданды». Ахмет, Әбу Дәуіт риуаят еткен. (Мұнда мұсылмандарға тұтқын болып түсіп, кейіннен өздері мұсылман болғандар туралы айтылып тұр).

 

Жиырма үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّالِثُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَقُولُ اللهُ تَعَالَى: مَا لِعَبْدِي الْمُؤْمِنِ عِنْدِي جَزَاءٌ إِذَا قَبَضْتُ صَفِيَّهُ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا، ثُمَّ احْتَسَبَهُ، إِلاَّ الْجَنَّةُ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Алла Тағала былай дейді: «Мен дүние жұртындағы сүйіктісін алған соң оның сауабын тілеген иман келтірген құлым үшін Менің дәргейімдегі сый – жұмақ!». Бұхари риуаят еткен.

Жиырма төртінші хадис

الْحَدِيثُ الرَّابِعُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ثَلاَثَةٌ لاَ تُرَدُّ دَعْوَتُهُم: الصَّائِمُ حَتَّى يُفْطِرَ وَالإِمَامُ الْعَادِلُ وَدَعْوَةُ الْمَظْلُومِ يَرْفَعُهَا اللهُ فَوْقَ الْغَمَامِ وَيَفْتَحُ لَهَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ وَيَقُولُ الرَّبُّ: وَعِزَّتِي لَأَنْصُرَنَّكَ وَلَوْ بَعْدَ حِينٍ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَه.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Үш адамның дұғасы кері қайтарылмайды: ораза тұтушы аузын ашқанша, әділ басшының және қиянат көргеннің дұғасы. Алла оны (қиянат көргеннің дұғасын) бұлттардан жоғары көтереді де, оған аспанның қақпаларын ашады. Сосын Раббы: «Ұлықтығыммен ант етемін, кейін болса да саған көмектесемін», – дейді». Термези, Ибн Мәже риуаят еткен.

 Жиырма бесінші хадис

الْحَدِيثُ الْخَامِسُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَمُوتُ بَيْنَهُمَا ثَلاَثَةُ أَوْلاَدٍ لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ، إِلاَّ أَدْخَلَهُمَا اللهُ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ إِيَّاهُمُ الْجَنَّةَ، يُقَالُ لَهُمْ: اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ، فَيَقُولُونَ: حَتَّى يَدْخُلَ آبَاؤُنَا، فَيُقَالُ: أُدْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ». رَوَاهُ النَّسَائِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Екі мұсылманның (жұбайлардың) балиғатқа жетпеген үш баласы қайтыс болса, Алла ол екеуін (ата-анасын) Өзінің рахымымен жұмаққа кіргізеді. Оларға (шетінеген балаларына): «Жұмаққа кіріңдер!» – делінеді. Олар болса: «Жоқ, әуелі ата-анамыз кірсін», – дейді. Сонда оларға: «Сендер де, ата-аналарың да жұмаққа кіріңдер!» – делінеді». Нәсәи риуаят еткен.

Жиырма алтыншы хадис

الْحَدِيثُ السَّادِسُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ عَادَ مَرِيضاً، وَمَعَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ، مِنْ وَعْكٍ كَانَ بِهِ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَبْشِرْ، فَإِنَّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ: هِيَ نَارِي أُسَلِّطُهَا عَلَى عَبْدِي الْمُؤْمِنِ فِي الدُّنْيَا، لِتَكُونَ حَظُّهُ مِنَ النَّارِ فِي الآخِرَةِ». رَوَاهُ ابْنُ مَاجَه.

Әбу Һурайраның (р.а.) айтуынша ол Пайғамбармен (с.а.с.) бірге қызуы көтеріліп жатқан бір науқастың халін сұрауға барады. Сонда Алланың елшісі (с.а.с.) науқасқа былай дейді: «Қуан! Шындығында Даңқты да Ұлық Алла былай дейді: «Ол (дерт) – Менің иман келтірген пендеме осы дүниеде беретін тозағым. Оның ақырет тозағынан алған бар үлесі сол болуы үшін солай етемін». Ибн Мәже риуаят еткен.

Жиырма жетінші хадис

الْحَدِيثُ السَّابِعُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «نَزَلَ نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ تَحْتَ شَجَرَةٍ، فَلَدَغَتْهُ نَمْلَةٌ، فَأَمَرَ بِجِهَازِهِ فَأُخْرِجَ مِنْ تَحْتِهَا، ثُمَّ أَمَرَ بِبَيْتِهَا فَأُحْرِقَ بِالنَّارِ، فَأَوْحَى اللهُ إِلَيْهِ: فَهَلَّا نَمْلَةً وَاحِدَةً؟». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді:«Пайғамбарлардың бірі бір ағаштың астына келіп отырғанда оны бір құмырсқа шағып алады. Сонда ол нөкерлеріне заттарын ағаштың астынан шығартады. Сосын құмырсқаның илеуін өртеуге бұйырады. Сонда Алла оған: «Бір құмырсқаны ғана (өзіңді шаққанын) өлтірмедің бе?» – деп уахи етеді». Бұхари риуаят еткен.

Жиырма сегізінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّامِنُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَمَّا خَلَقَ اللهُ الْخَلْقَ كَتَبَ فِي كِتَابِهِ، وَهُوَ يَكْتُبُ عَلَى نَفْسِهِ، وَهُوَ وَضْعٌ عِنْدَهُ عَلَى الْعَرْشِ: إِنَّ رَحْمَتِي تَغْلِبُ غَضَبِي». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Алла Тағала жаратылысты жаратып болған соң Өзінің Кітабында Өзіне мынадай кепілдікті жазды, ол өз дәргейінде Аршының үстінде сақтаулы: «Шындығында Менің рахымым ашуымды жеңетін болады». Бұхари риуаят еткен.

Жиырма тоғызыншы хадис

الْحَدِيثُ التَّاسِعُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ عَبْداً أَصَابَ ذَنْباً، وَرُبَّمَا قَالَ: أَذْنَبَ ذَنْباً، قَالَ: رَبِّ أَذْنَبْتُ، وَرُبَّمَا قَالَ: أَصَبْتُ، فَاغْفِرْ لِي. فَقَالَ رَبُّهُ: أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبّاً يَغْفِرُ الذَّنْبَ، وَيَأْخُذُ بِهِ؟ غَفَرْتُ لِعَبْدِي. ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللهُ ثُمَّ أَصَابَ ذَنْباً، أَوْ أَذْنَبَ ذَنْباً، فَقَالَ: رَبِّ، أَذْنَبْتُ، أَوْ أَصَبْتُ آخَرَ، فَاغْفِرْهُ. فَقَالَ: أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبّاً يَغْفِرُ الذَّنْبَ، وَيَأْخُذُ بِهِ؟ غَفَرْتُ لِعَبْدِي ثَلاَثاً، فَلْيَعْمَلْ مَا شَاءَ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайра (р.а.) Пайғамбардың (с.а.с.) былай дегенін естігендігін айтады: «Бір пенде күнә жасап қояды да: «Раббым! Мен күнә жасап қойдым, мені кешір», – дейді. Сонда Раббысы Алла Тағала: «Құлым өзінің күнәларын кешіретін, сол үшін жазалайтын Раббысы барын білді ме? Ендеше ол құлымды кешірдім!» – дейді. Сосын әлгі пенде Алланың қалауымен біраз уақыт болады. Сосын тағы да күнә жасап қояды. «Раббым! Мен тағы күнә жасап қойдым! Мені кешір!» – дейді. Сонда Алла Тағала тағы: ««Құлым өзінің күнәларын кешіретін, сол үшін жазалайтын Раббысы барын білді ме? Ендеше ол құлымды үш мәрте кешірдім! Енді қалағанын істей берсін!» – дейді». Бұхари риуаят еткен. Хадисте тәубе ете отырып, күнә жасап қойған пенде туралы айтылып отыр. Ал күнәны біле тұра, қайта-қайта құлшына істей беру кешірілмейтін күнә болып саналады.

Отызыншы хадис

الْحَدِيثُ الثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَقْبِضُ اللهُ الأَرْضَ وَيَطْوِي السَّمَاءَ بِيَمِينِهِ ثُمَّ يَقُولُ: أَنَا الْمَلِكُ، أَيْنَ مُلُوكُ الأَرْضِ؟». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай дейді: «Алла Тағала (Қиямет күні) жерді құдірет қолымен ұстап, аспанды бүктейді. Сосын: «Мен – Патшамын! Жер бетінің патшалары қайда?!» – дейді». Бұхари риуаят еткен.

Отыз бірінші хадис

الْحَدِيثُ الحَادِي وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لاَ يَأْتِي ابْنَ آدَمَ النُّذُرُ بِشَيْءٍ لَمْ يَكُنْ قَدْ قَدَّرْتُهُ، وَلَكِنْ يُلْقِيهِ الْقَدَرُ، وَقَدْ قَدَّرْتُهُ لَهُ، أَسْتَخْرِجُ بِهِ مِنَ الْبَخِيلِ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай дейді: «Алла Тағала былай дейді: «Адам баласына нәзір-серттері тағдырына жазбаған нәрсені келтіре алмайды. Алайда оны (нәзірді) Менің оған жазған тағдырым тастайды, сол арқылы сараңнан (бұрын шығармағанын) шығартамын». Бұхари риуаят еткен.

Бұл құдыси хадистің мағынасы «егер ауруымнан жазылсам», не «басқадай қиыншылықтан шықсам, Алла Тағала үшін ақсарбас атаймын, қайыр-садақа қыламын» деп айту келіп тұрған жазмышты өзгерте алмайды дегенді білдіреді.

Отыз екінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّانِي وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ، يَعْنِي اللهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: «لاَ يَنْبَغِي لِعَبْدٍ لِي أَنْ يَقُولَ: أَنَا خَيْرٌ مِنْ يُونُسَ بْنِ مَتَي عَلَيْهِ السَّلاَمُ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай дейді: «Алла Тәбарака уа Тағала былай дейді: «Менің ешбір құлымның: «Мен Метейұлы Жүністен (Жүніс пайғамбардан), оған бейбітшілік болсын, артықпын», – деп айтуына болмайды». Мүслім риуаят еткен.

Отыз үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّالِثُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ رَجُلاً لَمْ يَعْمَلْ خَيْراً قَطُّ، وَكَانَ يُدَايِنُ النَّاسَ، فَيَقُولُ لِرَسُولِهِ: خُذْ مَا تَيَسَّرَ، وَاتْرُكْ مَا عَسُرَ، وَتَجَاوَزْ، لَعَلَّ اللهُ تَعَالَى أَنْ يَتَجَاوَزَ عَنَّا. فَلَمَّا هَلَكَ، قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: هَلّْ عَمِلْتَ خَيْراً قَطُّ؟ قَالَ: لاَ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ لِي غُلاَمٌ، وَكُنْتُ أُدَايِنُ النَّاسَ، فَإِذَا بَعَثْتُهُ لِيَتَقَاضَى، قُلْتُ لَهُ: خُذْ مَا تَيَسَّرَ، وَاتْرُكْ مَا عُسِرَ، وَتَجَاوَزْ، لَعَلَّ اللهُ يَتَجَاوَزُ عَنَّا. قَالَ اللهُ تَعَالَى: قَدْ تَجَاوَزْتُ عَنْكَ». رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالنَّسَائِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Ертеде бірде-бір қайыр іс қылмаған кісі болыпты. Ол адамдарға қарыз береді екен. Шабарманына: «Адамдардан жеңіл келгенін ал да, қиын болғанын қоя бер, кешіре сал. Бәлкім, Алла Тағала (Қиямет күні) бізді де кешірер», – дейтін. Сол кісі қайтыс болғанда Даңқты һәм Ұлық Алла оған: «Сен бір жақсылық жасап көріп пе ең?» – дейді. Ол кісі: «Жоқ. Бірақ менің қызметшім бар еді. Өзім адамдарға қарыз беретінмін. Қарызды алуға жібергенімде мен оған: «Адамдардан жеңіл келгенін ал да, қиын болғанын қоя бер, кешіре сал. Бәлкім, Алла Тағала бізді де кешірер», – дейтінмін,  – дейді. Сонда Алла Тағала оған: «Олай болса, мен де сені кешірдім», – дейді». Ахмет, Нәсәи риуаят еткен.

Отыз төртінші хадис

الْحَدِيثُ الرَّابِعُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «تُفْتَحُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَوْمَ الإِثْنَيْنِ، وَيَوْمَ الْخَمِيسِ، فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ لاَ يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئاً إِلاَّ رَجُلاً كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءٌ، فَيُقَالُ: اُنْظُرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا، اُنْظُرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا، اُنْظُرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Әрбір дүйсенбі мен бейсенбі күндері жұмақ қақпалары ашылады да, Аллаға серік қоспайтын әрбір пенденің күнәсі кешіріледі. Тек бауырымен арасында өшпенділік болған адамға ғана кешірім етілмейді. Сонда: «Мына екеуіне қашан татуласқанша қарай тұрыңдар! Мына екеуіне қашан татуласқанша қарай тұрыңдар! Мына екеуіне қашан татуласқанша қарай тұрыңдар!», – делінеді». Мүслім риуаят еткен.

Отыз бесінші хадис

الْحَدِيثُ الْخَامِسُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَرْفَعُ الدَّرَجَةَ لِلْعَبْدِ الصَّالِحِ فِي الْجَنَّةِ، فَيَقُولُ: يَا رَبِّ، أَنَّى لِي هَذِهِ؟ فَيَقُولُ: بِإِسْتِغْفَارِ وَلَدِكَ لَكَ». رَوَاهُ أَحْمَدُ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Даңқты һәм Ұлық Алла жұмақта ізгі құлдың дәрежесін өсіреді. Сонда ол: «Уа, Раббым! Бұл маған қайдан келді?» – деп сұрайды. Раббы Тағала: «Бұл артыңдағы балаңның саған жарылқау тілегендігінен жетті», – дейді». Ахмет риуаят еткен.

Отыз алтыншы хадис

الْحَدِيثُ السَّادِسُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَنَّ رَجُلاً زَارَ أَخاً لَهُ فِي قَرْيَةٍ أُخْرَى، فَأَرْصَدَ اللهُ لَهُ عَلَى مَدْرَجَتِهِ مَلَكاً، فَلَمَّا أَتَى عَلَيْهَ قَالَ: أَيْنَ تُرِيدُ؟ قَالَ: أُرِيدُ أَخاً لِي فِي هَذِهِ الْقَرْيَةِ. قَالَ: هَلْ لَكَ عَلَيْهِ مِنْ نِعْمَةٍ تَرُبُّهَا؟ قَالَ: لاَ، غَيْرَ أَنِّي أَحْبَبْتُهُ فِي اللهِ عَزَّ وَجَلَّ. قَالَ: فَإِنِّي رَسُولِ اللهِ إِلَيْكَ، بِأَنَّ اللهَ قَدْ أَحَبَّكَ كَمَا أَحْبَبْتَهُ فِيهِ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Бір кісі басқа ауылда тұратын досына бару үшін жолға шығады. Сонда Алла Тағала оның жолына бір періштесін бақылаушы етіп қояды. Жақындап келгенде періште оған: «Қайда бара жатырсың?», – деп сұрайды. Кісі: «Мына ауылдағы досыма бара жатырмын», – дейді. Періште: «Сен одан бірдеңе сұрайын деп пе едің?» – деп сұрайды. Кісі: «Жоқ. Бірақ мен оны даңқты да ұлық Алланың жолында жақсы көремін», – дейді. Сонда періште: «Мен Алланың саған жіберген хабаршысымын. Досыңды Өзінің жолында жақсы көргенің үшін Алла да сені жақсы көрді», – дейді». Мүслім риуаят еткен.

Отыз жетінші хадис

الْحَدِيثُ السَّابِعُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ: يَا ابْنَ آدَمَ! مَرِضْتُ فَلَمْ تَعُدْنِي. قَالَ: يَا رَبِّ، كَيْفَ أَعُودُكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ: أَمَا عَلِمْتَ أَنْ عَبْدِي فُلاَناً مَرِضَ فَلَمْ تَعُدْهُ؟ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّكَ لَوْ عُدْتَهُ لَوَجَدْتَنِي عِنْدَهُ؟ يَا ابْنَ آدَمَ! اِسْتَطْعَمْتُكَ فَلَمْ تُطْعِمْنِي. قَالَ: يَا رَبِّ، وَكَيْفَ أُطْعِمُكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ: أَمَا عَلِمْتَ أَنّهُ اسْتَطْعَمَكَ عَبْدِي فُلاَنٌ فَلَمْ تُطْعِمْهُ؟ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّكَ لَوْ أَطْعَمْتَهُ لَوَجَدْتَ ذَلِكَ عِنْدِي؟ يَا ابْنَ آدَمَ! اِسْتَسْقَيْتُكَ فَلَمْ تُسْقِنِي. قَالَ: يَا رَبِّ، كَيْفَ أُسْقِيكَ وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ قَالَ: اِسْتَسْقَاكَ عَبْدِي فُلاَنٌ فَلَمْ تُسْقِهِ، أَمَا أَنَّكَ لَوْ سَقَيْتَهُ وَجَدْتَ ذَلِكَ عِنْدِي». رَوَاهُ مُسْلِمٌ .

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Даңқты һәм Ұлық Алла Қиямет күні: «Ей, адам баласы! Мен ауырып жатқанда сен неге халімді сұрамадың?» – дейді. Пенде: «Уа, Раббым! Мен сенің халіңді қалай сұраймын?! Сен әлемдердің Раббысы емессің бе?» – дейді. Сонда Алла Тағала: «Пәлен деген құлым ауырып жатқанда сен оның халін сұрап бармағаныңды білесің бе? Егер сен оның халін сұрап барғаныңды оның жанынан мені де табар едің ғой», – дейді. Сосын Алла Тағала: «Ей, адам баласы! Мен сенен тамақ сұрағанымда сен неге бермедің!» – дейді. Пенде: «Уа, Раббым! Мен Сені қалай тамақтандырамын?! Сен әлемдердің Раббысы емессің бе?» – дейді. Сонда Алла Тағала: «Пәлен деген құлым сенен тамақ сұрағанда бермегеніңді білесің бе? Егер де оны тамақтандырғаныңда соны (сауабын) Менің жанымнан табар едің ғой», – дейді. Сосын Алла Тағала: «Уа, адам баласы! Мен сенен су сұрап едім, сен маған бермедің ғой!» – дейді. Пенде: «Уа, Раббым! Мен Саған қалайша су бермекпін?! Сен әлемдердің Раббысы емессің бе?» – дейді. Сонда Алла Тағала: «Пәлен деген құлым сенен су сұрағанда сен оған су бермедің. Егер сен оған су бергеніңде соны (сауабын) Менің жанымнан табар едің», – дейді». Мүслім риуаят еткен.

Отыз сегізінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّامِنُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «بَيْنَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَاناً، فَخَرَّ عَلَيْهِ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ، فَجَعَلَ أَيُّوبُ يَحْتَثِي فِي ثَوْبِهِ، فَنَادَاهُ رَبُّهُ: يَا أَيُّوبُ! أَلَمْ أَكُنْ أَغْنَيْتُكَ عَمَّا تَرَى؟ قَالَ: بَلَى، وَعِزَّتِكَ، وَلَكِنْ لاَ غِنَى بِي عَنْ بَرَكَتِكَ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай дейді: «Аййуб жалаңаш күйде жуынып жатқанда оның алдына алтын шегірткелер құлап түседі. Айууб оларды киіміне көсіп сала бастайды. Сонда Раббысы Алла Тағала оған: «Ей, Аййуб! Мен сені сол көріп тұрған нәрсеңнен бай етпеп пе едім?» – деп үндейді. Сонда ол: «Әлбетте! Даңқыңа серт! Алайда мен Сенің құт-берекеңе мұқтажбын ғой», – дейді». Бұхари риуаят еткен. Бұл хадистен халал несібені талап етудің дұрыс екендігі білінеді.

Отыз тоғызыншы хадис

الْحَدِيثُ التَّاسِعُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «قَالَ اللهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: أَنَا أَغْنَى الشُّرَكَاءِ عَنِ الشِّرْكِ، مَنْ عَمِلَ عَمَلاً أَشْرَكَ فِيهِ مَعِيَ غَيْرِي، تَرَكْتُهُ وَشِرْكَهُ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Алла Тәбарака уа Тағала былай дейді: «Мен – серік қосуға мүлде мұқтаж емеспін! Кімде-кім Маған басқа біреуді серік етіп қосып (ізгі) іс қылса, Мен оны да, серігін де тастаймын». Мүслім риуаят еткен.

Қырқыншы хадис

الْحَدِيثُ الأَرْبَعُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «قَالَ اللهُ: إِذَا أَحَبَّ عَبْدِي لِقَائِي أَحْبَبْتُ لِقَاءَهُ، وَإِذَا كَرِهَ لِقَائِي، كَرِهْتُ لِقَاءَهُ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Алла Тағала айтады: «Егер құлым Менімен жолығуды жақсы көрсе, Мен де онымен жолығуды жақсы көремін. Ал егер құлым Менімен жолығуды жек көрсе, Мен де онымен жолығуды жек көремін». Бұхари риуаят еткен.

 

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ أَوَّلاً وَآخِراً، وَصَلَّي اللهُ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِيماً كَثِيراً.

Басында да, аяғында да Алла Тағалаға мадақ! Алла Пайғамбарымыз Мұхаммедке, оның әулеті мен сахабаларына мол салауат пен сәлем жолдағай!