الله الرحمن الرحيم الملك القدوس السلام المؤمن المهيمن العزيز الجبار المتكبر الخالق البارئ المصور الغفار القهار الوهاب الرزاق الفتاح العليم القابض الباسط الخافض الرافع المعز المذل السميع البصير الحكم العدل اللطيف الخبير الحليم العظيم الغفور الشكور العلي الكبير الحفيظ المقيت الحسيب الجليل الكريم الرقيب المجيب الواسع الحكيم الودود المجيد الباعث الشهيد الحق الوكيل القوى المتين الولى الحميد المحصى المبدئ المعيد المحيى المميت الحي القيوم الواجد الماجد الواحد الصمد القادر المقتدر المقدم المؤخر الأول الأخر الظاهر الباطن الوالي المتعالي البر التواب المنتقم العفو الرؤوف مالك الملك ذو الجلال والإكرام المقسط الجامع الغني المغني المانع الضار النافع النور الهادي البديع الباقي الوارث الرشيد الصبور
+7 (7222) 52-19-11

40 Зікір туралы хадис

ҚАЗАҚСТАН МҰСЫЛМАНДАРЫ
ДІНИ БАСҚАРМАСЫ

40 Зікір туралы хадис

 

أَرْبَعُونَ حَدِيثاً فِي الأَذْكَارِ

تَأْلِيف: الدُّكْتُورُ عَائِض بْنُ عَبْدِاللهِ الْقَرَنِيّ

  40 ЗІКІР ТУРАЛЫ ХАДИС

 

Авторы: Аид әл- Қарани 

Аударған: Сәбит Ибадуллаев

 

Аннотация

Хадистер ғылым мен діннің Құраннан кейінгі қайнар көзі. Сонымен бірге, хадис пен аяттың арасында құдыси хадис деген де хадистің түрі бар. Осынау еңбекте зікір, дұға етудің пайдалары туралы қырық хадис топтастырылған. Кітап игі ниетті оқырманға арналады.

 

Кіріспе

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ، وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَهْدِيهِ، وَنَعُوذُ بِهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا، وَسَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَن يَهْدِهِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَه، وَمَن يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَه، وَالصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ عَلَى رَسُولِ اللهِ، وَآلِهِ وَصَحْبِه.

Барлық мадақ Аллаға тән, біз Оны мадақтаймыз, Одан жәрдем, жарылқау һәм һидаят сұраймыз. Оның атымен нәпсілеріміздің кесапаттарынан, істеріміздің кесірлерінен сақтанамыз. Алла кімді тура жолға бастаса, оны ешкім адастыра алмайды, ал кімді адастырса, оны тура жолға салушы жоқ. Салауат пен сәлем Алланың елшісіне, оның әулеті мен сахабаларына болсын!

Зікірлердің қасиеті туралы 40 хадис

Бірінші хадис

الْحَدِيثُ الأَوَّلُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَقُولُ اللهُ تَعَالَى: «أَنَا عِنْدَ حُسْنِ ظَنِّ عَبْدِي بِي، وَأَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي فِي مَلأٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلأٍ خَيْرٌ مِنْهُمْ، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ شِبْراً تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعاً، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ ذِرَاعاً، تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعاً، وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әбу Һурайрадан жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.): «Аллаһ тағала: «Мен пендемнің Мен туралы ойлаған жақсы ойындамын. Ол Мені жария түрде зікір етсе, Мен де оны одан да жақсы жария түрде есіме түсіремін. Ол Маған бір сүйем жақындаса, Мен оған бір шынтақ жақындаймын. Ол Маған бір шынтақ жақындаса, Мен оған бір құлаш жақындаймын. Ол Маған аяңдап келсе, Мен оған асыға басып жетемін», – дейді», – деген. Бұхари риуаят еткен.

Екінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّانِي

عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ أَكْثَرُ دُعَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ». رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ.

Әнес сахаба (р.а.) былай дейді: «Пайғамбардың (с.а.с.) көп айтатын дұғасы мынадай еді: «Раббымыз! Бізге дүниеде де жақсылық бер, ақыретте де жақсылық бер һәм бізді тозақ азабынан сақта!». Бұхари риуаят еткен.

Оқылуы: «Раббәнәә әәтинә фид-дуния хәсәнәтәу-уа фил-аахирати хәсәнәтәу-уа қина ъәзәәбән-наар».

Үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّالِثُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ قَالَ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، فِي يَوْمٍ مَائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ عَدْلُ عَشَرَ رِقَابٍ وَكُتِبَ لَهُ مَائَةَ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مَائَةَ سَيِّئَةٍ وَكَانَ حِرْزًا لَهُ مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِنْهُ إِلاَّ رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ».مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Кімде-кім бір күнде «Жалғыз, серігі болмаған Алладан басқа тәңір жоқ, барлық билік Онікі, барлық мадақ Онікі әрі Ол барлық нәрсеге Құдіретті» деп жүз мәрте айтса, ол он құлды азат еткендей болады, оған жүз жақсылық жазылады және оның жүз жамандығы өшіріледі. Ол дұғасы оған сол күні кешке дейін шайтаннан қорған болады. Сол күні дәл сол адамдай жақсылық жасаған адам болмайды, тек кім көбірек айтса, сол ғана артық бола алады». Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: ««Лә иләәһә иллаллааһу уахдәһу ләә шәриикә ләһу, ләһул-мулку уа ләһул-хамду уа һуа ъәләә кулли шәйин қадиир».

Төртінші хадис

الْحَدِيثُ الرَّابِعُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مَائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ، وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ». مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.): «Кімде-кім бір күні «Алла пәк әрі мақтаулы» деп жүз мәрте айтса, оның күнә-қателіктері, тіпті, теңіздің көбігіндей болса да кешіріледі», – деген. Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Субханаллаһи уа бихамдиһи».

Бесінші хадис

الْحَدِيثُ الْخَامِسُ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ، ثَقِيلَتَانِ فِي المِيزَانِ، حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ: سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، سُبْحَانَ اللهِ العَظِيمِ». رَوَاهُ البُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ.

Әбу Һурайраның (р.а.) айтуынша Пайғамбар (с.а.с.): «Тілге жеңіл, амал таразысында ауыр һәм Аса Мейірімді Аллаға сүйікті екі сөз бар: «Алла пәк әрі мақтаулы, Ұлы Алла пәк», – деген. Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Субханаллаһи уа бихамдиһи уа субханаллаһил-ъазыйм».

 Алтыншы хадис

الْحَدِيثُ السَّادِسُ

عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي. قَالَ: «قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ». مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Әбу Бәкір Сыддық (р.а.) Алланың елшісінен (с.а.с.): «Маған намазымда тілек тілейтін бір дұға үйретіңізші», – деп сұрағанда, ол (с.а.с.): «Былай деп айт: «Уа, Алла! Шындығында мен өз-өзіме көп зұлымдық қылдым, ал күнәні Өзіңнен басқа ешкім де кешіре алмайды. Ендеше мені Өз тарапыңнан жарылқаумен жарылқап, рахым қыл. Ақиқатында Сен Аса Кешірімдісің һәм Мейірбансың», – деген. Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһуммә иннии заламту нәфсии зұлмән кәсииран, уа ләә йағфируз-зунуубә иллә әнтә, фағфирлии мағфиратәм-мин ъиндикә, уархамнии иннәкә әнтәл-ғафуурур-рахиим».

Жетінші хадис

الْحَدِيثُ السَّابِعُ

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عِنْدَ الْكَرْبِ: «لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ الْعَظِيمُ الحَلِيمُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ رَبُّ العَرْشِ العَظِيمِ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَرَبُّ الأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ‏»‏‏.‏ مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Ибн Аббастың (р.а.) айтуынша Алланың елшісі (с.а.с.) басына қайғы-қасірет, уайым-мұң тап болғанда былай дейтін: «Ұлы һәм Мүләйім Алладан басқа құдай жоқ. Ұлы аршының Иесі Алладан басқа құдай жоқ. Көктердің Раббысы, жердің Раббысы һәм ардақты аршының Иесі Алладан басқа құдай жоқ». Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Ләә иләәһә иллаллааһул-ъазыймил-халиим, ләә иләәһә иллаллааһу раббул-ъаршил-ъазыйм, ләә иләәһә иллаллааһу раббус-сәмәәуәәти уа раббул-арди, уа раббул-ъаршил-кәриим».

 Сегізінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّامِنُ

عَنْ مُعَاذٍ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ بِيَدِهِ، وَقَالَ: «يَا مُعَاذُ، وَاللهِ، إِنِّي لَأُحِبُّكَ، فَقَالَ: أُوصِيكَ، يَا مُعَاذُ، لاَ تَدَعْنَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ تَقُولُ: اَللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ». رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَأَحْمَدُ وَابْنُ حِبَّان وَالْحَاكِمُ.

Мұғаз ибн Жәбәлден (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) оның қолынан ұстап тұрып былай деген: «Уа, Мұғаз! Уаллаһи, мен сені жақсы көремін. Саған мынан өсиет етемін, уа, Мұғаз! Әрбір намаздың соңында мына сөздерді тастамай айтып жүр: «Уа, Алла! Өзіңді зікір етуім үшін, Өзіңе шүкір етуім үшін һәм Өзіңе жақсы құлшылық қылуым үшін маған жәрдем бергейсің!». Әбу Дәуіт, Нәсәи, Ахмет, Ибн Хиббан және Хаким риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһумма, аъиннии ъәләә зикрика, уа шукрика уа хусни ъибәәдәтика».

 Тоғызыншы хадис

الْحَدِيثُ التَّاسِعُ

عَنْ شَدَّادٍ بْنِ أَوْسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي صَلاَتِهِ: «اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الأَمْرِ، وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ، وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ قَلْباً سَلِيماً وَلِسَاناً صَادِقاً، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرٍ مَا تَعْلَمُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ». رَوَاهُ النَّسَائِيُّ وَأَحْمَدُ.

Шәддад ибн Әустен (р.а.) жеткен риуаят бойынша Алланың елшісі (с.а.с.) намазында былай дейтін: «Уа, Алла! Өзіңнен істе табанды болуды, саналылыққа құлықты болуды сұраймын! Нығметіңе шүкір етуді, Өзіңе жақсы құлшылық қылуды сұраймын! Сау жүректі және шыншыл тілді сұраймын! Өзің білетін қайырлылықты сұраймын! Өзің арқылы өзің білетін жамандықтан сақтанамын! Өзің білетін күнәларым үшін Өзіңнен кешірім тілеймін». Нәсәи, Ахмет риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһумма, иннии әс'әлукәс-сәбәәтә фил-әмри, уал-ъазимәтә ъәләр-рушди, уа әс'әлукә шукра ниъмәтика, уа хусна ъибәәдәтика, уа әс'әлукә мин хайрин мәә тәъләму, уа әъуузу бикә мин шәррин мәә тәъләму, уа астағфирука лимәә тәъләму».

Оныншы хадис

الْحَدِيثُ العَاشِرُ

عَنْ أَنَسٍ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَرَّ بِهِ أَمْرٌ، قَالَ: «يَا حَيُّ، يَا قَيُّومُ! بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ.

Әнес ибн Мәліктің (р.а.) айтуынша Алланың елшісі (с.а.с.) басына бір іс түскенде былай дейтін болған: «Уа, Мәңгі Тірі! Уа, Істі Меңгеруші! Рахымың арқылы маған жәрдем етуіңді сұраймын!». Термези риуаят еткен.

Оқылуы: «Йаа, Хаййу! Йаа, Қаййууму! Бирахматика әстәғиису».

 Он бірінші хадис

الْحَدِيثُ الحَادِي عَشَرَ

عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ تَقُولِينَهَا عَنِ الْكَرْبِ أَوْ فِي الْكَرْبِ؟ «اللهُ، اللهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً». رَوَاهُ النَّسَائِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَه وَأَحْمَدُ.

Асма бинт Умайстың (р.а.) айтуынша Алланың елшісі (с.а.с.) оған былай деген:«Саған басыңа қайғы-мұң түскенде айтатын сөздерді үйретейін бе? «Алла! Менің Раббым – Алла! Оған ешқандай серік қоспаймын!». Нәсәи, Әбу Дәуіт, Ибн Мәже, Ахмет риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһу! Аллааһу Раббии! Ләә ушрику биһи шәй'ән!».

Он екінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّانِي عَشَرَ

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ كَثُرَ هَمُّهُ فَلْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ اِبْنُ عَبْدِكَ، اِبْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ. أَسْأَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الغَيْبِ عِنْدَكَ: أَنْ تَجْعَلَ القُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَجَلَاءَ هَمِّي وَغَمِّي، مَا قَالَهَا عَبْدٌ قَطْ إِلاَّ أَذْهَبَ اللهُ غَمَّهُ، وَأَبْدَلَهُ بِهِ فَرَجاً». رَوَاهُ أَحْمَدُ وَابْنُ حِبَّان.

Абдулла ибн Масғұдтан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген:«Кімнің қайғы-мұңы көбейсе, былай десін: «Уа, Алла! Шындығында мен Сенің құлыңмын, құлыңның ұлымын, күңіңнің ұлымын. Кекілім Өзіңнің қолыңда, Маған деген үкімің жүруде, маған жазған тағдырың әділ. Сенің Өзіңе ғана тән барлық есімдеріңмен: Өзіңді атаған есіміңмен, не Кітабыңда түсірген, не жаратылысыңның біреуіне үйреткен, не Өзіңнің дәргейіңдегі ғайып ілімінде жасырған есіміңдеріңмен сұраймын: Құранды жүрегімнің серігі, қайғымды, қайғы-мұңымды, уайымымды кетіруші қыла гөр!». Осы сөздерді қандай да бір пенде айтса, Алла оның мұңын кетіреді де, оның орнын қуанышпен ауыстырады». Ахмет, Ибн Хиббан риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһуммә иннии ъабдук, ибну ъабдик, ибну әмәтик, наасиатии бийәдик, маадин фиййә хукмук, ъадлун фиййә қадаа’ук. Әс’әлукә бикуллисмин һуә ләкә: сәммәйтә биһи нәфсәк, әу әнзәлтәһу фии китәәбик, әу ъәлләмтәһу әхәдән мин халқик, әуистә’сәртә биһи фии ъилмил-ғайби ъиндәк ән тәджъәләл-қур’әәнә рабииъә қалбии, джәләә’ә һәммии уа ғаммии».

Он үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّالِثُ عَشَرَ

عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، عَلِّمْنِي شَيْئاً أَسْأَلُ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ، قَالَ: «سَلِ اللهَ الْعَافِيَةَ»، فَمَكَثَ أَيَّاماً ثُمَّ جِئْتُ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، عَلِّمْنِي شَيْئاً أَسْأَلُ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ، فَقَالَ لِي: «يَا عَبَّاس، يَا عَمَّ رَسُولِ اللهِ، سَلِ اللهَ الْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ، وَأَحْمَدُ، وَابْنُ مَاجَه.

Аббас ибн Абдулмутталиб (р.а.) былай дейді: «Бірде Алланың елшісіне (с.а.с.): «Уа, Расулалла! Маған Даңқты һәм Ұлы Алладан сұрайтын бір нәрсе (дұға) үйретші», – дедім. Сонда ол (с.а.с.): «Аллаһтан есендік сұра», – деді. Арада бірнеше күн өтті. Сосын мен қайта келіп, тағы да: «Уа, Расулалла! Маған Даңқты һәм Ұлы Алладан сұрайтын бір нәрсе (дұға) үйретші», – дедім. Сонда Ол (с.а.с.) маған: «Уа, Аббас! Уа, Алла елшісінің көкесі! Алладан дүние мен ақыреттің есендігін сұра», – деді. Термези, Ахмет, Ибн Мәже риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһумма, иннии әс'әлукәл-ъаафиа фид-дуниәә уал-аахира».

Он төртінші хадис

الْحَدِيثُ الرَّابِعُ عَشَرَ

عَنِ الأَغَرِّ الْمُزَنِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لَأَسْتغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِئَةَ مَرَّةٍ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Ағарр әл-Музәниден (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген:«Расында менің жүрегім жабылып қалады да, сол үшін Алладан күніне жүз мәрте кешірім тілеймін». Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Астағфируллааһ» (жүз рет).

Он бесінші хадис

الْحَدِيثُ الْخَامِسُ عَشَرَ

عَنْ شَدَّادٍ بْنِ أَوْسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «سَيِّدُ الإِسْتِغْفَارِ أَنْ يَقُولَ الْعَبْدُ: اَللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، وَأَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ بِذَنْبِي، فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، مَنْ قَالَهَا مِنَ النَّهَارِ مُوقِناً بِهَا فَمَاتَ مِنْ يَوْمِهِ قَبْلَ أَنْ يُمْسِيَ، فَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَمَنْ قَالَهَا مِنَ اللَّيْلِ وَهُوَ مُوقِنٌ بِهَا، فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يُصْبِحَ، فَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ». رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَه، وَابْنُ حِبَّان، وَالْحَاكِمُ.

Шәддад ибн Әустен (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген:«Жарылқау тілеудің төресі пенденің былай деп айтуы: «Уа, Алла! Сен менің Раббымсың, Сенен өзге Құдай жоқ, Сен мені жараттың әрі мен Сенің құлыңмын. Күшім жеткенше Сенің сертің мен уәдеңе амал етемін. Өзіңмен істеген жамандықтарымнан сақтанамын. Өзіңе нығметтеріңмен қайтатын боламын және күнәммен бірге қайтамын. Сонда Сен мені кешір, өйткені күнәларды Сенен басқа ешкім де кешіре алмайды». Кімде-кім осы сөздерді күндіз айқын иланған түрде айтып, сол күні кеш батқанша өліп кетсе, ол – жұмақтық. Және кім осы сөздерді түн мезгілінде айқын иланған түрде айтып, таң атқанша өліп кетсе, ол – жұмақтық». Ахмет, Әбу Дәуіт, Ибн Мәже, Ибн Хиббан, Хаким риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһумма әнтә раббии, ләә иләәһә илләә әнтә, халақтәни уа әнә ъабдук, уа әнәә ъаләә ъаһдикә уа уаъдикә мәстәтаъту, әъуузу бикә мин шәрри ма санаъту, уа әбу’у ләкә биниъмәтикә ъаләййә, уа әбуу’у бизәнби фағфирли фа’иннәһу ләә йағфируз-зунуубә илләә әнтә».

 Он алтыншы хадис

الْحَدِيثُ السَّادِسُ عَشَرَ

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ لَزِمَ الإِسْتِغْفَارَ جَعَلَ اللهُ لَهُ مِنْ كُلِّ ضِيقٍ مَخْرَجًا وَمِنْ كُلِّ هَمٍّ فَرَجًا وَرَزَقَهُ مِنْ حَيْثُ لاَ يَحْتَسِبُ». رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه، وَالْحَاكِمُ. 

Абдулла ибн Аббастан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай дейді: «Кімде-кім истиғфар айтуды әдетке айналдырса, Алла оған әрбір қиындықтан шығатын, әрбір қайғыдан құтылатын жол жасайды әрі оған ойламағн жерден ризық береді». Әбу Дәуіт, Нәсәи, Ибн Мәже және Хаким риуаят еткен.

 Он жетінші хадис

الْحَدِيثُ السَّابِعُ عَشَرَ

عَنْ جُوَيْرِيَّةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ مِنْ عِنْدِهَا بُكْرَةً حِينَ صَلَّى الصُّبْحَ وَهِيَ فِي مَسْجِدِهَا ثُمَّ رَجَعَ بَعْدَ أَنْ أَضْحَى وَهِيَ جَالِسَةٌ، قَالَ: «مَا زِلْتِ عَلَى الْحَالِ الَّتِي فَارَقْتُكِ عَلَيْهَا؟»، قَالَتْ: نَعَمْ، قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَقَدْ قُلْتُ بَعْدَكِ أَرْبَعُ كَلِمَاتٍ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ لَوْ وَزَنْتِ بِمَا قُلْتِ مُنْذُ الْيَوْمِ لَوَزُنَتْهُنَّ: سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَاءَ نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Мұсылмандардың анасы Жуәйриядан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) оның үйінен таңғы намазын оқып шыққанда, Жуәйрия (р.а.) намаз оқитын жерінде намаз оқып, зікір етіп қалады. Сосын Пайғамбар (с.а.с.) сәске уақытында қайта келсе, Жуәйрия әлі отыр екен. Пайғамбар (с.а.с.) одан: «Мен кеткеннен бері осылай отырсың ба?» – деп сұрайды. Жуәйрия (р.а.): «Иә», – деп жауап береді. Сонда Пайғамбар (с.а.с.): «Мен осы жерден кеткен кезде төрт сөзді үш мәрте айттым. Егер сол сөздерді таңертеңнен бері айтқан сөздеріңмен салыстырып көрсең, олар сен айтқан сөздерден басым түсер еді. Олар сөздер мыналар: «Алланы жаратылыстарының санындай, Өзі разы болғанындай, Аршысының салмағындай, сөздерінің ұзақтығындай мөлшерде пәктеп, мадақтаймын», – дейді. Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Субхааналлааһи уа бихамдиһи ъадада халқиһи, уа ридаа’а нәфсиһи, уа зинәтә ъаршиһи, уа мидәәдә кәлимәәтиһи».

 Он сегізінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّامِنُ عَشَرَ

عَنْ سَعْدٍ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَيَعْجِزُ أَحَدُكُمْ أَنْ يَكْسِبَ كُلَّ يَوْمٍ أَلْفَ حَسَنَةٍ؟» فَسَأَلَهُ سَائِلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ: كَيْفَ يَكْسِبُ أَحَدُنَا أَلْفَ حَسَنَةٍ؟ قَالَ: «يُسَبِّحُ مَائَةَ تَسْبِيحَةً، فَيُكْتَبُ لَهُ أَلْفُ حَسَنَةٍ، أَوْ يُحَطُّ عَنْهُ أَلْفُ خَطِيئَةٍ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ .

Сағыд ибн Әбу Уаққас (р.а.) былай дейді: «Бірде біз Алланың елшісінің (с.а.с.) жанында отырдық. Ол (с.а.с.) бізге: «Сендердің бірің әрбір күні мың жақсылық жасауға шамасы жетпей ме?» – деді. Онымен бірге отырғандардың бірі: «Сонда ол қалайша мың жақсылық жасай алмақ?» – деп сұрады. Сонда Алланың елшісі (с.а.с.):«Ол жүз мәрте тәсбих айтады да, оған мың жақсылық жазылады, не оның мың қателігі кешіріледі», – деді». Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Субхааналлааһи» (жүз мәрте).

Он тоғызыншы хадис

الْحَدِيثُ التَّاسِعُ عَشَرَ

عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : «يَا عَبْدَ اللهِ بْنُ قَيْسٍ، أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى كَنْزٍ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ؟ فَقُلْتُ: بَلَى، يَا رَسُولَ اللهِ، قَالَ: قُلْ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ». مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Әбу Мұса әл-Ашғари (р.а.) былай дейді: «Бірде Алланың елшісі (с.а.с.) маған: «Уа, Қайысұлы Абдулла! Мен саған жұмақ қазыналарының бірін айтып берейін бе?» – деді. Мен: «Әрине, уа, Расулалла!» – дедім. Сонда ол (с.а.с.): «Алладан басқа күш те, қуат та жоқ» деп айт», – деді». Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Ләә хәулә уа ләә қууатә илләә билләәһ».

Жиырмасыншы хадис

الْحَدِيثُ الْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ عَشَرًا». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Кімде-кім маған бір мәрте салауат айтса, оған Алла он мәрте салауат айтады». Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Саллаллааһу ъәләә сәйидинә Мухаммад».

Жиырма бірінші хадис

الْحَدِيثُ الحَادِي وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لِأَنْ أَقُولَ: سُبْحَانَ اللهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَاللهُ أَكْبَرُ، أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.): «Мен үшін «Алла пәк, мадақ Алланыкі, Алладан басқа құдай жоқ, Алла ұлық» деп айту күннің жарығы түскеннің бәрінен де сүйкімді», – деген. Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Субхааналлааһ, уәлхамдулилләәһ, уа ләә иләәһә иллаллааһу уаллааһу әкбар».

Жиырма үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّانِي وَالْعِشْرُونَ

عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «دَعْوَةُ ذِي النُّونِ، إِذْ دَعَا وَهُوَ فِي بَطْنِ الْحُوتِ: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ»، فَإِنَّهُ لَمْ يَدْعُ بِهَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَأَحْمَدُ وَالْحَاكِمُ.

Сағыд ибн Әбу Уаққастан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді:«Балық иесінің (Жүніс пайғамбардың) балықтың ішінде жатып қылған дұғасы – «Уа, Алла! Сенен өзге құдай жоқ, Сен пәксің, шынында мен залымдардан болдым». Осыны қайсыбір мұсылман қандай да бір нәрседе дұға қылсс, Алла оның дұғасын қабыл етеді», – деген. Термези, Нәсәи, Ахмет және Хаким риуаят еткен.

Оқылуы: «Ләә иләәһә илләә әнтә, субхаанакә иннии кунту миназ-заалимиин».

Жиырма үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّالِثُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قََالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: اَللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِي دِينِي الَّذِي هُوَ عِصْمَةُ أَمْرِي، وَأَصْلِحْ لِي دُنْيَايَ الَّتِي فِيهَا مَعَاشِي، وَأَصْلِحْ لِي آخِرَتِي الَّتِي فِيهَا مَعَادِي، وَاجْعَلِ الحَيَاةَ زِيَادَةً لِي فِي كُلِّ خَيْرٍ، وَاجْعَلِ المَوْتَ رَاحةً لِي مِنْ كُلِّ شَرٍّ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаят бойынша Алланың елшісі (с.а.с.) мынадай дұға айтатын: «Уа, Алла! Ісімнің ең қайырлысы – дінімді оңалтқайсың, тіршілігімнің ордасы – дүниемді оңалтқайсың, қайтатын жағым – ақыретімді оңалтқайсың! Өмірімді мен үшін әрбір қайырлылықтан үстеме орны қыл, өлімді әрбір жамандықтан рахат орны қыл». Мүслім риуаят еткен. 

Оқылуы: «Аллааһуммә аслих лии диинилләзии һуа ъисмату әмрии, уа аслих лии дуниайәлләтии фииһә мәъәәшии, уа аслих лии аахиратилләтии фииһә мәъәәди, уаджъәлил-хайаатә зийәәдәтән лии фии кулли хайр, уаджъәлил-мәутә раахәтән лии миң кулли шәрр».

 Жиырма төртінші хадис

الْحَدِيثُ الرَّابِعُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قََالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَمَرَّ عَلَى جَبَلٍ يُقَالُ لَهُ جَمَدَانِ، فَقَالَ: سِيرُوا هَذَا جَمَدَانَ سَبَقَ الْمُفَرِّدُونَ، قَالُواْ: وَمَا الْمُفَرِّدُونَ، يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: الذَّاكِرُونَ اللهِ كَثِيراً وَالذَّاكِرَاتُ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ .

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) Меккенің жолында кетіп бара жатып Жумдан деп аталатын таудың қасынан өтеді. Сонда ол (с.а.с.):«Мына Жумданмен жүріңдер. Дараланғандар озды!» – дейді. Сахабалар: «Уа, Алланың елшісі! Дараланғандар деген не?» – деп сұрайды. Сонда Алланың елшісі (с.а.с.): «Олар – Алланы көп зікір ететін ерлер мен әйелдер», – дейді. Мүслім риуаят еткен.

Жиырма бесінші хадис

الْحَدِيثُ الْخَامِسُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ بُسْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَجُلاً قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ شَرَائِعَ الإِسْلاَمِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ فَأَخْبِرْنِي بِشَيْءٍ أَتَشَبَّثُ بِهِ، قَالَ: لاَ يَزَالُ لِسَانُكَ رُطْباً مِنْ ذِكْرِ اللهِ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ، وَابْنُ مَاجَه وَأَحْمَدُ، وَابْنُ حِبَّان، وَالْحَاكِمُ.

Абдулла ибн Бусрден (р.а.) жеткен риуаятта бір кісі: «Уа, Расулалла! Мен үшін Исламның шарттары көп болып кетті. Маған жармасуыма лайықты нәрсе туралы айтыңызшы», – деді. Сонда Алланың елшісі (с.а.с.) былай деді: «Олай болса, тілің Алланы зікір етуден босамасын!». Термези, Ибн Мәже, Ахмет, Ибн Хиббан және Хаким риуаят еткен.

Жиырма алтыншы хадис

الْحَدِيثُ السَّادِسُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلاَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرِ أَعْمَالِكُمْ، وَأَزْكَاهَا عِنْدَ مَلِيكِكُمْ، وَأَرْفَعِهَا فِي دَرَجَاتِكُمْ ، وَخْيْرٌ لَكُمْ مِنْ إِعْطَاءِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَأَنْ تَلْقَوْا عَدُوَّكُمْ، فَتَضْرِبُواْ أَعْنَاقَهُمْ، وَيَضْرِبُواْ أَعْنَاقَكُمْ؟». قَالُوا: وَمَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللهِ ؟ قَالَ: «ذِكْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَه وَالْحَاكِمُ.

Әбу Дардадан (р.а.) жеткен риуаятта бірде Пайғамбар (с.а.с.) сахабаларынан: «Мен сендерге істеріңнің ең бір қайырлысы туралы, Иелеріңнің алдындағы ең бір тазасы, дәрежелеріңнің ең биігі, алтын-күміс бергендеріңнен де, дұшпандарыңмен жолығып, соғысқаннан да қайырлы бір іс туралы айтайын ба?» – деп сұрайды. Сахабалар: «Ол не еді, уа, Расулалла?» – деп сұрайды. Сонда Пайғамбар (с.а.с.): «Ол – даңқты һәм ұлық Алланы зікір етіп, еске алу», – деп жауап беерді. Термези, Ибн Мәже, Хаким риуаят еткен.

 Жиырма жетінші хадис

الْحَدِيثُ السَّابِعُ وَالْعِشْرُونَ

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ مِنْ مَجْلِسٍ حَتَّى يَدْعُوَ بِهَؤُلاَءِ الدَّعَوَاتِ لِأَصْحَابِهِ: «اللَّهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ مَا تَحُولُ بِهَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ مَعْصِيَتِكَ، وَمِنْ طَاعَتِكَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهَا جَنَّتكَ وَمِنَ الْيَقِينِ مَا تُهَوِّنُ بِهِ عَلَيْنَا مَصَائِبَ الدُّنْيَا، وَمَتِّعْنَا بِأَسْمَاعِنَا وَأَبْصَارِنَا وَقُوّاَتِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا وَاجْعَلْهُ الْوَارِثَ مِنَّا وَاجْعَلْ ثَأْرَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا وَلا تَجْعَلْ مُصِيَبتَنَا فِي دِينِنَا وَلا تَجْعَلِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَلا مَبْلَغَ عِلْمِنَا وَلا تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لا يَرْحَمُنَا». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ والْحَاكِمُ.

Ибн Омар (р.а.) былай дейді: «Алланың елшісі (с.а.с.) бір отырыстан тұрған кезде сахабалары үшін мына дұғаларды оқитын: «Уа, Алла! Бізге асылық істер пен біздің арамызда тосқауыл болатын Өзіңе деген қорқынышты, жәннатыңа жеткізетін Өзіңе мойынсұнуды, дүние тауқыметтерін түкке тұрғысыз қылып көрсететін айқын иманды бөліп бер! Сондай-ақ, құлағымыз бен жанарларымыз, күш-қуатымыз арқылы тірі кезімізде нығметтеріңді қызықтауды нәсіп ет! Бізді жәннаттың мирасқорлары ете гөр! Бізге зұлымдық жасағандардан кегімізді қайтар! Жауласқандарымызға қарсы бізге медет пен жеңіс бере гөр! Бәле-сынақтарды дінімізге жіберме, дүние істерін ең басты уайымымыз һәм бар білгеніміз ете көрме! Бізге мейірім қылмайтындарды басшы қыла көрме!». Термези, Хаким риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһуммақсим ләнәә мин хашиатика мәә тәхуулу биһәә бәйнәнәә уа бәйнәә маъсиәтикә, уа мин тааъатикә маа тубәллиғунәә биһәә джәннәтәкә, уа минәл-йақиини мәә туһәууину биһи ъәләйнәә масаа’ибәд-дуниәә, уа мәттиънәә би’әсмәәъинәә, уа ‘әбсааринәә, уа қууәәтинәә мәә ‘әхиәйтәнәә, уаджъәлһул-уаарисә миннәә, уаджъәл сә’ранәә ъәләә мән заламәнәә, уансурнәә ъәләә мән ъәәдәәнәә, уа ләә тәджъәл мусиибәтәнәә фии диининәә, уа ләә тәджъәлид-дуниәә ‘әкбара һәмминәә, уа ләә маблаға ъилминәә, уа ләә тусаллит ъәләйнәә мән ләә йархамунәә».

 Жиырма сегізінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّامِنُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَدْعُو بِهَذَا الدُّعَاءِ: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي، وَجَهْلِي، وَإِسْرَافِي فِي أَمْرِي كُلِّهُ، وَمَا أَنْتَ أَََعْلَمُ بِهِ مِنِّي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ، وَأَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ». مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.

Әбу Мұсадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) мына дұғамен тілек тілейтін болған: «Уа, Алла! Менің қателіктерімді, білместігімді, бүкіл істерімдегі шектен шығуымды әрі мендегі Өзің білетін барлық нәрселерді кешіруіңді сұраймын. Уа, Алла! Менің алдыңғы күнәларымды да, кейінгі күнәларымды да, жасырын істегенімді де, жария істегенімді де кешір! Сен алға жіберушісің һәм Сен артқа қалдырушысың әрі Сен әрбір нәрсеге құдіреттісің». Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһуммағфирлии хатии’әтии уа джәһлии, уа исраафии фии әмрии куллиһи, уа мәә әнтә әъләму биһи миннии. Аллааһуммағфирлии мәә қаддәмту уа мәә аххарту, уа мәә әсрарту уа мәә әъләнту, уа әнтәл-муқаддиму уа әнтәл-му’аххиру, уа әнтә ъәләә кулли шәй’ин қадиир».

 Жиырма тоғызыншы хадис

الْحَدِيثُ التَّاسِعُ وَالْعِشْرُونَ

عَنْ عَمَّارٍ بْنِ يَاسِرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «اَللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الغَيْبِ، وَقُدْرَتِكَ عَلَى الخَلْقِ، أَحْيِنِي مَا عَلِمْتَ الحَيَاةَ خَيْراً لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا عَلِمْتَ الوَفَاةَ خَيْراً لِي، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، وَأَسْأَلُكَ كَلِمَةَ الحَقِّ فِي الرِّضَا وَالغَضَبِ، وَأَسْأَلُكَ القَصْدَ فِي الغِنَى وَالفَقْرِ، وَأَسْأَلُكَ نَعِيماً لَا يَنْفَدُ، وَأَسْأَلُكَ قُرَّةَ عَيْنٍ لَا تَنْقَطِعُ، وَأَسْأَلُكَ الرِّضَا بَعْدَ القَضَاءِ، وَأَسْأَلُكَ بَرْدَ العِيشِ بَعْدَ الْمَوْتِ، وَأَسْأَلُكَ لَذَّةَ النَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ، وَالشَّوْقَ إِلَى لِقَائِكَ، فِي غَيْرِ ضَرَّاءَ مُضِرَّةٍ، وَلَا فِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ، اللَّهُمَّ زَيِّنَّا بِزِينَةِ الِإيْمَانِ، وَاجْعَلْنَا هُدَاةً مُهْتَدِينَ». رَوَاهُ النَّسَائِيُّ وَأَحْمَدُ وَالْحَاكِمُ.

Аммар ибн Ясирдің (р.а.) айтуынша Алланың елшісі (с.а.с.) мынадай дұға айтатын:«Уа, Алла! Өзіңнен ғайыпты білетін білімің арқылы, жаратылысқа деген құдіретің арқылы сұраймын: маған өмірді қайырлы деп білсең мені тірі қыл, ал маған өлімді қайырлы деп білсең өлімді бер. Уа, Алла! Мен Сенен көмес болғанда да, жария болғанда да Өзіңнен қорқуды сұраймын, разылықта да, ашу кезінде де ақиқат сөзді айтуымды сұраймын, байлықта да, таршылықта да қарапайым болуымды сұраймын. Өзіңнен таусылмайтын нығметті сұраймын, Өзіңнен аяқталмайтын көзайымды нәрселерді сұраймын, Өзіңнен тағдыр-талайға разылық етуімді сұраймын, Өзіңнен өлімнен соң қоңыр салқын тіршілікті сұраймын, Өзіңнен Өзіңнің дидарыңа қарау қызығын, Өзіңнің ешқандай зиян-зарарсыз, адастырушы сынақтарсыз кездесуіңе деген ынтықтықты сұраймын. Уа, Алла! Бізді иман әшекейлерімен безендір, бізді тура жолда жүруші әрі тура жолға бастаушылардан ет». Нәсәи, Ахмет, Хаким риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһуммә биъилмикәл-ғайб, уа қудратикә ъәләл-халқ, әхиинии мәә ъәлимтәл-хайәәтә хайран лии, уа тәуәффәнии изәә ъәлимтәл-уәфәәтә хайран лии. Аллааһуммә иннии әс’әлукә хашиатәкә фил-ғайби уаш-шәһәәдә, уа әс’әлукә кәлимәтәл-хаққи фир-ридаа уал-ғадаб, уа әс’әлукәл-қасдә фил-ғина уал-фақр, уа әс’әлукә нәъиимән ләә йәнфәд, уа әс’әлукә қурратә ъайнин ләә тәнқатиъ, уа әс’әлукар-ридаа бәъдәл-қадаа, уа әс’әлукә бардәл-ъииши бәъдәл-мәут, уа әс’әлукә ләззәтән-назари иләә уаджһик, уаш-шәуқа иләә лиқаа’ик, фи ғайри дарраа’a мудирратин, уа ләә фитнәтин мудыйллатин. Аллааһуммә зәйиннә бизиинәтил-иимәән, уаджъәлнәә һудәәтән муһтәдиин».

Отызыншы хадис

الْحَدِيثُ الثَّلاَثُونَ

عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا، قَالَتْ: كَانَ مِنْ دُعَائِهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلُهُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الخَيْرِ كُلَّهُ: عَاجِلَهُ وَآجِلَهُ، مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وِآجِلِهِ، مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرٍ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا اسْتَعَاذَ بِكَ مِنْهُ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّةَ، وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْراً». رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَابْنُ مَاجَه، وَابْنُ حِبَّان، وَالْحَاكِمُ.

Айша анамыз (р.а.) былай дейді: «Пайғамбардың (с.а.с.) дұғасының бірі мынадай еді:«Уа, Алла! Мен Өзіңнен барлық қайырлылықты: алдыңғысын, кейінгісін, білетінімді, білмейтінімді сұраймын және Өзіңмен барлық жамандықтан: алдыңғысынан, кейінгісінен, білетінімнен, білмейтінімнен сақтанамын. Уа, Алла! Өзіңнен құлың әрі Пайғамбарың сұраған жақсылықты сұраймын әрі Өзіңмен құлың әрі Пайғамбарың сақтанған нәрселерден сақтанамын. Уа, Алла! Өзіңнен жәннатты әрі оған жақындататын сөзді немесе амалды сұраймын және Өзіңмен тозақтан әрі оған жақындататын сөзден немесе амалдан сақтанамын, Өзіңнен маған жазған әрбіржазмышыңды қайырлы етуіңді сұраймын». Ахмет, Ибн Мәже, Ибн Хиббан, Хакимдер риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһуммә иннии әсәлукә минәл-хайри кулләһу: ъааджиләһу уа әәджиләһу, мәә ъәлимту минһу уа мәә ләм әъләм, уа әъуузу бикә минәш-шәрри куллиһи: ъааджиләһу уа әәджиләһу, мәә ъәлимту минһу уа мәә ләм әъләм. Аллааһуммә иннии әсәлукә мин хайрин мәә сәәләкә ъабдукә уа нәбиййук, уа әъуузу бикә мин шәрри мәстәъәәзә бикә минһу ъабдукә уа нәбиййук. Аллааһуммә иннии әсәлукәл-джәннәтә уа мәә қаррабә иләйһәә мин қаулин әу ъамалин, уа әъуузу бикә минән-наари уа мәә қаррабә иләйһәә мин қаулин әу ъамалин, уа әсәлукә ән тәджъәлә куллә қадааин қадайтәһу лии хайран».

Отыз бірінші хадис

الْحَدِيثُ الحَادِي وَالثَّلاَثُونَ

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ زَوَالِ نِعْمَتِكَ، وَتَحَوُّلِ عَافِيَتِكَ، وَفُجَاءَةِ نِقْمَتِكَ، وَجَمِيعِ سَخَطِكَ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Ибн Омардың (р.а.) айтуынша Алланың елшісі (с.а.с.) мынадай дұға айтатын: «Уа, Алла! Өзіңнің атыңмен маған деген нығметіңнің жойылуынан, есендігіңнің  ауысып кетуінен, өшіңнің келіп қалуынан, барлық ашу-ызаңнан сақтанамын». Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһуммә иннии әъуузу бикә мин зәуәәли ниъмәтик, уа тәхәуули ъаафиәтик, уа фуджәә’әти ниқмәтик, уа джәмииъи сахатик».

 Отыз екінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّانِي وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَالَ رَضِيتُ بِاللهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولاً، وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ». رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ، وَابْنُ حِبَّان، وَالْحَاكِمُ.

Әбу Сағид әл-Худридің (р.а.) айтуынша Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Кімде-кім «Алланы Раббы деп, Исламды дін деп, Мұхаммедті (с.а.с.) елші деп қабыл алып, разы болдым» деп айтса, оған жұмақ міндетті болады». Әбу Дәуіт, Ибн Хиббан, Хаким риуаят еткен.

Оқылуы: «Радыйту билләәһи раббән, уа бил-исләәми диинән, уа бимухаммәдин саллаллааһу ъаләйһи уа сәлләмә расуулән».

 Отыз үшінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّالِثُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَبَّحَ اللهَ فِي كُلِّ دُبُرِ صَلاَةٍ ثَلاَثاً وَثَلاَثِينَ، وَحَمِدَ اللهَ ثَلاَثاً وَثَلاَثِينَ، وَكَبَّرَ اللهَ ثَلاَثاً وَثَلاَثِينَ، فَتِلْكَ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ، وَقَالَ تَمَامَ الْمَائَةِ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، غُفِرَتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді: «Кімде-кім әрбір намаздан соң Алла Тағалаға отыз үш мәрте тәсбих айтып, отыз үш мәрте тахмид айтып, отыз үш мәрте тәкбір айтып, сол тоқсан тоғызды «Кімде-кім бір күнде «Жалғыз, серігі болмаған Алладан басқа тәңір жоқ, барлық билік Онікі, барлық мадақ Онікі әрі Ол барлық нәрсеге Құдіретті» деген сөзбен жүзге жеткізсе, оның күнә-қателіктері теңіздің көбігіндей болса да кешіріледі». Мүслім риуаят еткен.

Оқылуы: «Субхааналлаһ (33 рет), әлхамдулилләәһ (33 рет), Аллааһу әкбар (33 рет);Лә иләәһә иллаллааһу уахдәһу ләә шәриикә ләһу, ләһул-мулку уа ләһул-хамду уа һуа ъәләә кулли шәйин қадиир».

Отыз төртінші хадис

الْحَدِيثُ الرَّابِعُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ». رَوَاهُ الأَرْبَعَةُ.

Нұғыман ибн Бәширден (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген:«Дұға, ол – құлшылық». Төрт Сүнән иелері риуаят еткен.

Отыз бесінші хадис

الْحَدِيثُ الْخَامِسُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي بَكْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «دَعَوَاتُ الْمَكْرُوبِ: اَللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو فَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ». رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَابْنُ حِبَّان.

Әбу Бакрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Уайым-қайғыға тап болған жанның дұғасы мынадай: «Уа, Алла! Өзіңнің рахымыңнан үміт етемін. Өзімді нәпсіме бір сәт те тастама. Менің барлық жағдайымды оңғарғайсың. Сенен басқа құдай жоқ». Ахмет, Ибн Хиббан риуаят еткен.

Оқылуы: «Аллааһуммә рахмәтәкә әрджуу фәләә тәкилнии иләә нәфсии тарфатә ъайн, уа аслих лии шә’нии кулләһу, ләә иләәһә илләә әнтә».

Отыз алтыншы хадис

الْحَدِيثُ السَّادِسُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْحَارِثِ بْنِ عَاصِم الأَشْعَرِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الطُّهُورُ شَطْرُ الإِيْمَانِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلأُ الْمِيزَانَ، وَسُبْحَانَ اللهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلآنِ أَوْ تَمْلأُ مَا بَيْنَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، وَالصَّلاَةِ نُورٌ، وَالصَّدَقَةُ بُرْهَانٌ، وَالصَّبْرُ ضِيَاءٌ، وَالْقُرْآنُ حُجَّةُ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ. كُلُّ النَّاسِ يَغْدُو، فَبِائِعٌ نَفْسَهُ فَمُعْتِقُهَا، أَوْ مُوبِقُهَا». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Мәлік әл-Харис ибн Асим әл-Ашғариден (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.): «Тазалық – иманның жартысы, «Әлхамдулилләһ» амал таразысын толтырады, «Субханаллаһ» мен «Әлхамдулилләһ» көктер мен жердің арасын толтырады. Намаз – нұр, садақа – айқын дәлел, сабыр – сәуле, Құран – өзіңді қолдаушы не өзіңе қарсы айғақ. Бүкіл адамдар таңертең тұрған бастап өзінің жанын сатады да, не азаптан азат етеді, не азапқа душар етеді», – деген. Мүслім риуаят еткен.

 Отыз жетінші хадис

الْحَدِيثُ السَّابِعُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ وَالَّذِي لا يَذْكُرُ رَبَّهُ مِثْلَ الْحَيِّ وَالْمَيِّتِ». رَوَاهُ الشَّيْخَانِ.

Әбу Мұсадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Раббысын еске алып жүретін мен еске алып жүрмейтіннің мысалы тірі мен өлінің мысалындай». Бұхари мен Мүслім риуаят еткен.

Отыз сегізінші хадис

الْحَدِيثُ الثَّامِنُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فِي بيْتٍ مِنْ بُيُوتِ اللَّهِ تَعَالَى، يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّه، وَيَتَدَارَسُونَهُ بَيْنَهُمْ إلاَّ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ، وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ، وَحَفَّتْهُمُ الْمَلاَئِكَةُ، وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Пайғамбар (с.а.с.) былай деген: «Қандай да бір қауым Алла Тағаланың үйлерінің (мешіттерінің) бірінде жиналып, Алланың Кітабын оқып, оны бір-біріне үйретсе, олардың арасында тыныштық орнап, мейірім-рахым баурап алады, оларды періштелер қоршап алады және Алла олар туралы Өз дәргейіндегі періштелеріне айтады». Мүслім риуаят еткен.

Отыз тоғызыншы хадис

الْحَدِيثُ التَّاسِعُ وَالثَّلاَثُونَ

عَنْ مُعَاذٍ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا عَمِلَ ابْنُ آدَمَ عَمَلاً أَنْجَى لَهُ مِنْ عَذَابِ اللهِ مِنْ ذِكْرِ اللهِ، قَالُواْ: وَلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللهِ؟ قَالَ: «وَلاَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللهِ، إِلاَّ أَنْ يَضْرِبَ بِسَيْفِهِ حَتَّى يَتَقَطَّعَ». رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَالطَّبَرَانِيُّ وَابْنُ شَيْبَه.

Мұғаз ибн Жәбәлден (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай дейді:«Адам баласы өзін Алланың азабынан сақтау үшін Алланың зікірінен артық іс істеген емес-ті».  Сахабалар: «Тіпті, Алланың жолындағы күрес те одан артық емес пе?» – деп сұрайды. Сонда Алланың елшісі (с.а.с.): «Одан Алланың жолындағы жиһад та артық емес, тек қылышымен қашан опат болғанша салысқан адам ғана артық бола алады», – дейді. Ахмет, Табарани, Ибн Шәйба риуаят еткен.

Қырқыншы хадис

الْحَدِيثُ الأَرْبَعُونَ

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ جَلَسَ فِي مَجْلِسٍ فَكَثُرَ فيِهِ لَغَطُهُ، فَقَالَ قَبْلَ أَنْ يَقُومَ مِنْ مَجْلِسِهِ ذَلِكَ: سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ، إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا كَانَ فِي مَجْلِسِهِ ذَلِكَ». رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ.

Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен риуаятта Алланың елшісі (с.а.с.) былай деген: «Кімде-кім бір отырыста отырып, онда бос сөзі көбейсе, сөйтіп сол отырысынан тұрардан бұрын «Уа, Алла! Сен пәксің һәм мақтаулысың! Сенен басқа құдайдың жоқтығына куәлік беремін! Сенен кешірім тілеймін, Саған тәубе қыламын!» деп айтса, сол отырысында болған күнә-қателіктері кешіріледі». Термези риуаят еткен.

Оқылуы: «Субхаанакаллааһуммә уа бихамдикә, әшһәду әл-ләә иләәһә илләә әнтә, астағфирука уа әтуубу иләйкә».